| Jacek Janiszewski | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 lutego 1960 Inowrocław |
| Minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe |
| Okres urzędowania | od 31 października 1997 do 26 marca 1999 |
| Poprzednik | Jarosław Kalinowski |
| Następca | Artur Balazs |
| Prezes Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe |
| Okres urzędowania | od stycznia 1997 do lutego 1998 |
| Następca | Mirosław Styczeń |
| Poseł III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 18 października 2001 |
| Odznaczenia | |
 | |
Jacek Janiszewski (ur. 10 lutego 1960 w Inowrocławiu) – polski polityk, były minister rolnictwa w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm III kadencji.
Spis treści |
Ukończył w 1985 studia na Wydziale Zootechniki Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy. Uzyskał następnie stopień doktora nauk humanistycznych w dziedzinie socjologii.
W latach 1985–1989 pracował w Kombinacie PGR Goleniów: od 1985 do 1986 jako zootechnik, a od 1986 do 1989 jako kierownik Gospodarstwa Rolnego w Bogusławiu. W latach 1989–1990 był zastępcą dyrektora Kombinatu PGR Wapnica. Od 1990 był dyrektorem Wydziału Rolnictwa w Urzędzie Wojewódzkim w Szczecinie, od 1992 do 1995 dyrektorem oddziału Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w tym mieście. 12 lipca 1993 został mianowany sekretarzem stanu – kierownikiem resortu rolnictwa i gospodarki żywnościowej w rządzie Hanny Suchockiej po dymisji kierownika resortu Janusza Bylińskiego; resortem kierował do 18 października 1993. W latach 1995–1997 był dyrektorem ds. osadnictwa w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Od 31 października 1997 do 26 marca 1999 sprawował urząd ministra rolnictwa i rozwoju wsi w rządzie premiera Jerzego Buzka. Z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność zasiadał w Sejmie III kadencji (1997–2001). W 2001 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję z listy AWSP.
Po zakończeniu pracy w parlamencie zajął się działalnością doradczą (doradzał przedsiębiorstwom prywatnym), obronił pracę doktorską na temat zjawisk socjologicznych na wsi w kontekście integracji Polski z Unią Europejską. Prowadzi wykłady na uczelniach wyższych, m.in. w Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy, jest założycielem i przewodniczącym rady programowej Stowarzyszenia "Integracja i Współpraca".
Od 1992 należał do Stronnictwa Ludowo-Chrześcijańskiego: od 1994 był wiceprezesem zarządu wojewódzkiego w Szczecinie i członkiem zarządu krajowego SLCh. W 1997 przystąpił do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, od stycznia 1997 do lutego 1998 pełniąc funkcję prezesa tej partii, następnie do marca 2000 przewodniczącego rady politycznej, a do kwietnia 2001 wiceprezesa. Później przystąpił do PPChD. Następnie działał w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym – Ruchu Nowej Polski oraz w Partii Centrum. W 2011 bez powodzenia startował do Senatu jako kandydat niezależny z poparciem Obywateli do Senatu.
Żonaty (żona Grażyna), ma dwóch synów: Jakuba i Jędrzeja.
| ||||||||||
| |||||||
