Jacek Pałkiewicz

Jacek Pałkiewicz

Zawód	eksplorator, reporter
Odznaczenia
Krzyż Zasługi, Order Zasługi Republiki Włoskiej, Pro Ecclesia et Pontifice
Strona internetowa

Jacek Edward Pałkiewicz (ur. 2 czerwca 1942 w Immensen, Niemcy) – polski reporter, eksplorator i odkrywca, członek rzeczywisty brytyjskiego Królewskiego Towarzystwa Geograficznego^[1].

Expedition of Jacek Palkiewicz

[edytuj] Biografia

Urodzony w niemieckim obozie pracy. Karierę podróżniczą rozpoczynał jako oficer na statkach taniej bandery panamskiej (1971-72). W 1973 roku pracował jako inspektor kopalni diamentów w Sierra Leone i kopalni złota w Ghanie. W 1975 ukończył Szkołę Dziennikarską w Mediolanie i od tego czasu pracował jako dziennikarz między innymi przez wiele lat w dodatku ilustrowanym "Sette" do "Corriere della Sera". W Polsce współpracuje z "Newsweek Polska", "Rzeczpospolitą" i "Uważam Rze". W 1996 r. jego naukowa ekspedycja zlokalizowała źródło Amazonki, rozwiewając tym samym kontrowersje co do miejsca narodzin największej rzeki świata W 1975 r. przepłynął w roli dobrowolnego rozbitka Atlantyk 5 metrową szalupą ratunkową (Dakar – Georgetown). Jego rejs był swego rodzaju laboratorium psychologii kosmicznej. Badacze z NASA byli zainteresowani problematyką deprywacji w czasie jego 44-dniowej żeglugi i wykorzystaniem doświadczenia dobrowolnego rozbitka w warunkach ekstremalnej izolacji.

Założona przez niego w 1983 r. we Włoszech szkoła przetrwania stała się wzorem do naśladowania w wielu krajach. Powszechnie uznawany autorytet w dziedzinie survivalu znany jest z zaangażowania w poszerzanie granic ludzkich możliwości przetrwania w skrajnych warunkach środowiska, gdzie niezbędna jest mocna psychika. Kierował wieloma ambitnymi wyprawami międzynarodowymi w poszukiwaniu osobliwości ginących cywilizacji, niezwykłych zjawisk i ludzi. Podróżował po najbardziej niegościnnych rejonach globu. Poznał największe dżungle i pustynie naszej planety. Jest weteranem Syberii. Przecierał szlaki na Borneo i Nowej Gwinei. Najczęściej podróżował w stylu dziewiętnastowiecznych odkrywców: na wielbłądach, jakach, słoniach, bądź reniferowymi zaprzęgami, piechotą, chińskim sampanem czy indiańskimi pirogami.

Wrażliwy na temat zagrożenia zdrowia naszej planety, nie jednokrotnie podejmował krucjaty przeciwko agresji człowieka w integralność przyrody.

Kierownik licznych wypraw, m.in. Sahara (1972), Atlantyk (1975), Birma (1979), Amazonka (1984 i 1996), Borneo (1986), Syberia (1989), Namibia (1990), Wietnam (1992), górne Orinoko (1994), rzeka Mamberamo (Indonezja) (1994), Bhutan (1995), góry Tepui (Wenezuela) (1997), Pustynia Atakama (Chile) (1999), Amazonia (1999), Peru – w poszukiwaniu Paititi (2004), Wyspa Wielka Diomeda (Cieśnina Beringa) (1999), rzeka Mekong, rzeka Kołyma (Rosja) (2001), szlakiem Francisco Orellany Quito-Belem, Atol Rangiroa, Iran, Wyspy Towarzystwa (2002), Somalia, Irak (2003), Borneo Challenge - od brzegu do brzegu (2006), Sarawak, Wietnam (2008), plemie Korowajów w Papui Zachodniej (2009), Patagonia (2010), Transamazonica (Quito-Belem), pustynia Taklamakan (2012).

Członek rzeczywisty Royal Geographical Society w Londynie (1994), Societa Geografica Italiana (1996), Societad Geografica de Lima (1996), Rossijskoje Geograficzieskoje Obszcziestwo (1996), Międzynarodowej Akademii Informatyzacji (1997).

Współpracował z rosyjskim Centrum Szkolenia Kosmonautów w programie przetrwaniowym. Uczy elitarne jednostki specjalne strategii przetrwania w odmiennych strefach klimatycznych. Kierował wieloma ambitnymi wyprawami międzynarodowymi. Organizator programów edukacyjnych mających na celu wzbogacenie osobowości, ducha zespołowego i funkcjonowania w sytuacjach stresowych.

Posiada odznaczenie Kawalera Orderu Zasługi Republiki Włoskiej. Za wybitny dorobek w promocji człowieka, w 2010 r. papież Benedykt XVI uhonorował go złotym krzyżem „Pro Ecclesia et Pontifice“ (Dla Kościoła i Papieża). Honorowy ambasador Mazur w ramach światowego konkursu na 7 Nowych Cudów Natury. Wśród 440 konkurentów z ponad 200 krajów, 11 listopada 2011 r. Kraina Wielkich Jezior uzyskała oficjalne miano najpiękniejszego regionu Europy i znalazła się na miejscu od 8 do 12 wśród najwspanialszych klejnotów światowej przyrody. Prześcignęła takie cuda natury jak Malediwy, Wielki Kanion Kolorado, Galapagos czy Wodospad Salto Angel. Jego dokonania ukazał Andrzej Kapłanek w biografii „Pałkiewicz, droga odkrywcy”.

Prywatnie żonaty (Linda Vernola), troje dzieci (Patrycja ur. 1971, Konrad ur. 1977, Maksymilian 1981). Mieszka we Włoszech w miejscowości Bassano del Grappa.

[edytuj] Wyprawy i osiągnięcia

20-dniowa piesza wędrówka przez Saharę (1972),
samotne przepłynięcie Atlantyku łodzią ratunkową w 44 dni (Dakar – Georgetown) (1975),
dotarcie na reniferach do bieguna zimna (Syberia) (1989),
przejazd na słoniach przez dżunglę wietnamską (1992),
ekspedycja na jakach w Bhutanie (1995),
przepłynięcie rzeki Jangcy na sampanie (1995),
odkrycie źródła Amazonki; za to odkrycie Pałkiewicz został uhonorowany odznaczeniem Kawalera Orderu Zasługi Republiki Włoskiej w 1996^[2]; odkrycie to zostało arbitralnie zaakceptowane przez Towarzystwo Geograficzne w Limie; pierwszeństwo tego odkrycia zostało zakwestionowane przez Joego Kane'a^[3]. 10 września 2011 r. z inicjatywy Towarzystwo Geograficzne w Limie na miejscu źródła Amazonki wzniesiono obelisk z pamiątkową tablicą o treści: "Tu rodzi się Amazonka, największa rzeka świata. Ustaliła to w 1996 r. naukowa, polsko-włosko-rosyjsko-peruwiańska wyprawa kierowana przez Jacka Pałkiewicza",
pierwsza w Europie "szkoła przetrwania", w Bassano del Grappa we Włoszech (1982), szkolenie kosmonautów rosyjskich oraz jednostek antyterrorystycznych z krajów NATO.

Jest autorem kilkunastu książek oraz filmów dokumentalnych, publikował reportaże w licznych magazynach świata. W 1998 r. otrzymał główną nagrodę "Bursztynowego Motyla" za najlepszą książkę podróżniczą roku (Terra incognita – Wydawnictwo Bellona)^[4]. Napisał także przedmowę do najnowszego wydania Dersu Uzały^[1].

[edytuj] Wybrana bibliografia

Amazonka: Zagadka źródła królowej rzek, Zysk i S-ka 2009, ISBN 978-83-7506-294-6
Eksploracja, Zysk i S-ka 2008, ISBN 978-83-7506-196-3
Sztuka Podróżowania, Zysk i S-ka 2008, ISBN 978-83-7506-198-7
Angkor, Zysk i S-ka 2007, ISBN 978-83-7506-107-9
Pasja życia, Zysk i S-ka 2006, ISBN 83-7298-933-8
Syberia: Wyprawa na biegun zimna, Zysk i S-ka, 2006, ISBN 978-83-7506-023-2
El Dorado: Polowanie na legendę, Zysk i S-ka, 2005, ISBN 83-7298-806-4
Angkor, wydanie albumowe, dwujęzyczne (polski i angielski), Bellona, 1998 ISBN 83-11-08735-0
Terra Incognita: Wyprawa do źródeł Amazonki, seria Globtroter, Bellona, 1997 ISBN 83-11-08693-1
Po bezdrożach świata, Agencja Wydawnicza Morex, 1997, ISBN 83-86848-40-5
Sztuka przetrwania w wodzie, Bellona 1996, ISBN 83-11-08668-0
Przepustka do przygody, seria "Globtroter", Bellona, 1996, ISBN 83-11-08592-7
No Limits - Bez ograniczeń, seria "Globtroter", Bellona, 1996, ISBN 83-11-08583-6
Sztuka przetrwania w mieście (Manuale di sopravvivenza urbana), 1994
Survival: Sztuka przetrwania, 1994, ISBN 83-85477-98-5
Szalupą przez Atlantyk, seria "Miniatury Morskie", tomik 182, seria: SJ-2000, zeszyt 10, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk, 1977
Tajna Misja, seria "Żółty tygrys", tomik 10/74, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1974