| Jacek Saryusz-Wolski | |
.jpg) | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 września 1948 Łódź |
| Poseł do PE VII kadencji | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2009 |
| Odznaczenia | |
   | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
Jacek Emil Saryusz-Wolski (ur. 19 września 1948 w Łodzi) – polski polityk, od 2004 deputowany do Parlamentu Europejskiego, doktor nauk ekonomicznych.
Spis treści |
Pochodzi z rodziny w przeszłości pieczętującej się herbem Jelita[1].
Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Łodzi. Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie następnie uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Odbył też studia podyplomowe w Centre Européen Universitaire w Nancy. W latach 70. zajmował się naukowo Wspólnotami Europejskimi na Uniwersytecie Łódzkim. W 1980 wstąpił do NSZZ "Solidarność". Na przełomie lat 80. i 90. kierował Ośrodkiem Badań Europejskich Uniwersytetu Łódzkiego.
W 1991 został pierwszym pełnomocnikiem ds. integracji europejskiej i pomocy zagranicznej po stworzeniu tego urzędu przez premiera Jana Krzysztofa Bieleckiego. Funkcję tę pełnił do 1996 mimo częstych zmian rządów i większości parlamentarnych. Do pracy rządowej powrócił w 2000, kiedy premier Jerzy Buzek mianował go sekretarzem Komitetu Integracji Europejskiej. Pełniąc tę funkcję, brał udział w negocjacjach podczas szczytu w Nicei w grudniu 2000. W 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Bloku Senat 2001.
W 2003 został międzynarowodym sekretarzem Platformy Obywatelskiej. 13 czerwca 2004 został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego z listy tej partii w okręgu nr 6 obejmującym województwo łódzkie, otrzymując 66 589 głosów (16,92%, najlepszy wynik w okręgu). Od 20 lipca 2004 do 16 stycznia 2007 (przez połowę kadencji) pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego z ramienia EPL-ED. W 2006 został wybrany na wiceprzewodniczącego zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej i na wiceprzewodniczącego Europejskiej Partii Ludowej. W 2007 objął stanowisko przewodniczącego komisji spraw zagranicznych Parlamentu Europejskiego. W VI kadencji był również członkiem-zastępcą w komisji budżetowej oraz członkiem delegacji PE na Federację Rosyjską i Afganistan. W wyborach w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję[2]. Funkcje wiceprzewodniczącego i członka zarządu krajowego PO pełnił do października 2010.
Jest dyrektorem Instytutu Unii Europejskiej w Collegium Civitas, przewodniczącym Centrum Europejskiego Natolin i Fundacji Kolegium Europejskie, członkiem Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego, wykładowcą Collegium Civitas w Warszawie. Wchodzi w skład Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[3].
Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2003)[4], francuską Legią Honorową (2003)[5] oraz ukraińskim Orderem Zasługi I stopnia (2006)[6].
| |||||||
