| SdKfz 138/2 Jagdpanzer 38(t) Hetzer | |
Jagdpanzer 38(t) w Base Borden Military Museum | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Typ pojazdu | niszczyciel czołgów |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4 (dowódca, kierowca, celowniczy, ładowniczy) |
| Historia | |
| Prototypy | 1944 |
| Produkcja | 1944-1945 |
| Egzemplarze | 2833 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy Praga EPA AC2800 o mocy 160 KM (118 kW) przy 2800 obr./min |
| Transmisja | mechaniczna |
| Poj. zb. paliwa | 320 l |
| Pancerz | grubość: 8-60 mm |
| Długość | 6,25 m |
| Szerokość | 2,63 m |
| Wysokość | 2,17 m |
| Prześwit | 0,41 m |
| Masa | 15 750 kg (bojowa) |
| Nacisk jedn. | 0,75 kg/cm² |
| Osiągi | |
| Prędkość | 42 km/h (na drodze) 15 km/h (w terenie) |
| Zasięg | 178 km (na drodze) 128 km (w terenie) |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 1,10 m |
| Rowy (szer.) | 1,50 m |
| Ściany (wys.) | 0,65 m |
| Kąt podjazdu | 25º |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata 7,5cm PaK 39 L/48 kal. 75 mm (zapas amunicji – 41 szt.) 1 karabin MG 34 lub MG 42 kal. 7,92 mm (zapas amunicji – 1200 szt.) | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy, Szwajcaria, Czechosłowacja | |
Jagdpanzer 38(t), nieoficjalnie nazywany Hetzer (z niem. "Podżegacz") – niemieckie działo pancerne z okresu II wojny światowej budowane na podwoziu czołgu PzKpfw 38(t) czyli czechosłowackiego LT-38.
Pojazd ten jest bardzo często nazywany niszczycielem czołgów i taką też funkcję pełnił w niemieckiej armii.
Jego największymi zaletami były: łatwość produkcji, niska sylwetka i silnie pochylone płyty pancerza, co sprzyjało rykoszetowaniu pocisków. Głównym minusem było stosunkowo słabe działo 7,5cm PaK 39 L/48.
Niemcom udało się wykorzystać dosyć już stare podwozie PzKpfw 38(t) do taniej masowej produkcji pojazdu, który był skuteczny w ostatnim okresie wojny. Od kwietnia 1944 do końca wojny w maju 1945 Niemcy wybudowali 2584 wozy, głównie w czeskich zakładach Škody.
Do lat 50. produkcję kontynuowała Czechosłowacja (pod nazwą ST-1). Pewna ilość pojazdów służyła także do lat 70. w armii Szwajcarii (jako G-13) i stamtąd pochodzi większość zachowanych do dzisiaj egzemplarzy.