Widget
Podziel się:

Jahwe


Tetragram zapisany alfabetem fenickim (na górze i w środku) i współczesnym hebrajskim, opartym na alfabecie aramejskim (na dole)
Wizerunek Baala na steli z Ugarit (XV-XIII stulecie p.n.e.)

Jahwe (hebr. יהוה) – istota nadprzyrodzona, będąca przedmiotem kultu religijnego m.in. w judaizmie i chrześcijaństwie.

Według niektórych wywodzona pierwotnie od jednego z bóstw ugaryckich, przejętego następnie przez plemiona izraelskie jako bóstwo narodowe[1]. W okresie kształtowania się judaizmu przybrało cechy boga monoteistycznego[2]. W początkach Biblii wymieniany jako El (potoczna semicka nazwa Boga), a w liczbie mnogiej Elohim, która to forma nie została nigdy w pełni wyjaśniona[3]. W chrześcijaństwie określany w Biblii jako Bóg Jedyny, również m.in. jako Bóg Stwórca.

Information icon.svg Osobny artykuł: JHWH (tetragram).

Spis treści

[edytuj] Geneza kultu

Niektórzy badacze jak Gerd Theissen, Morton Smith czy Lowell Handy upatrują genezę kultu Jahwe w wierzeniach ugaryckich. Według ich teorii, w okresie gdy system wierzeń Izraelitów był jeszcze politeizmem, panteon bogów izraelskich miał analogiczną strukturę hierarchiczną. Na tej podstawie wywodzą oni postać Jahwe od ugaryckiego bóstwa El, a częściowo Baala, przy czym w procesie gdy wierzenia Izraelitów stawały się monoteizmem, Jahwe przejmował także cechy pozostałych, pomniejszych bóstw[4][5][6][7][8][9].

Istotne okazało się tu odkrycie z lat 1929-1931 tekstów w starożytnym Ugarit (dziś Ras Szamra)[10][11]. Na ich podstawie dowodzi się m.in., iż biblijny Jahwe miał żonę, boginię Aszerach. Związek Aszery z Jahwe poświadczony jest zarówno w Biblii, skąd bogini nie została całkowicie usunięta, jak i w inskrypcji datowanej na VIII w. p.n.e. z pustyni Synaj[12][13].

[edytuj] Krytyka genezy kultu

Według krytyków przedstawionych wyżej teorii, słowo aszera ma w Starym Testamencie dwa określenia. Odnosi się zarówno do bogini o tym imieniu, jak i do filaru, drzewa lub słupa kultowego, który jest bogini poświęcony. W liczbie mnogiej przyjmuje w tym znaczeniu gramatyczną formę rodzaju męskiego (aszerim). Podwójne znaczenie słowa aszera rodziło problemy translatorskie i dyskusje, którym miejscu dany tekst odnosi się konkretnie do bogini, a w którym do jej symbolu kultowego. Dyskusyjne jest także etymologiczne łączenie Aszery z Athirat/Aszratu. Nie ma także pewności, czy w Judzie i Izraelu pod imieniem Aszery czczono zawsze jedną boginię, czy więcej lokalnych bóstw żeńskich[14][15].

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. "Zarys dziejów religii" Warszawa 1968 ISKRY
  2. Encyklopedia popularna PWN, Warszawa 1982 PWN, ISBN 83-01-01750-3
  3. "Sekty, religie, wyznania" - Peter Occhiogrosso, Muza SA, 1999 Warszawa, ISBN 83-7200-199-5
  4. L. Handy: 1) Among the Host of Heaven, Winona Lake, IN, Eisenbrauns 1993.
  5. „The Appearance of Pantheon in Judah", w: The Triumph of Elohim, Diana Edelman (red.), Grand Rapids, Eerdmans, 1996, pp. 27-43.
  6. „The Authorization of Divine Power and Guilt of God in the Book of Job", Journal for the Study of the Old Testament 60 (1993).
  7. „Hezekiah's Unlikely Reform", Zeitschrift für die alttestamentliche Wissenschaft 100 (1988).
  8. „Dissenting Deities or Obedient Angels", Biblical Research 35 (1990).
  9. „Sounds, Words and Meanings in Psalm 82", Journal for the Study of the Old Testament 47 (1990).
  10. W. Tyloch, Odkrycia w Ugarit a Stary Testament, Warszawa 1980, s. 90.
  11. W. Tyloch, [w:] Zarys dziejów religii, s.335.
  12. Jahwe miał żonę, 23.03.2011 TVP
  13. Biblijny Jahwe miał żonę, boginię Aszerach, Onet
  14. W. F. Albright Archaeology and the Religion of Israel, 1968, ss. 76, 77
  15. Ancient Near Eastern Texts, red. J. Pritchard, 1974, ss. 136, 137, 142, 152

[edytuj] Bibliografia

  • Zenon Ziółkowski "Najtrudniejsze stronice Biblii", PAX 1997


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne