 | Ten artykuł od 2007-07 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Jama nosowa (łac. cavum nasi) – przestrzeń ograniczona powierzchnią wewnętrzną nosa zewnętrznego oraz kośćmi twarzoczaszki.
Jama nosowa wyścielona jest unaczynioną błoną śluzową z nabłonkiem wielorzędowym migawkowym, zawierającym liczne komórki kubkowe[1].
Wyróżnia się jamę nosową właściwą ograniczoną od przodu nozdrzami przednimi (łac. nares), od tyłu łączącą się zaś z częścią nosowa gardła przez nozdrza tylne (łac. choanae). Każda z obu jam nosowych ma cztery ściany: górną, dolną, przyśrodkową i boczną. Ze ściany bocznej do światła jamy nosowej wystają trzy lub niekiedy cztery małżowiny nosowe: górna, środkowa i dolna oraz ewentualnie najwyższa. Pod nimi znajdują się przewody (przewód nosowy górny, środkowy i dolny), które łączą się ku tyłowi w jeden przewód nosowo-gardłowy, który ku tyłowi przechodzi w część nosową gardła. Do przewodów maja ujście zatoki przynosowe. Jamę dzieli na dwie części przebiegająca strzałkowo przegroda nosowa (septum nasi) składająca się z części kostnej i chrzęstnej.
Spis treści |
W oddychaniu jama nosowa pełni rolę filtru. Powietrze dostające się do niej jest ogrzewane, nawilżane oraz filtrowane z drobnoustrojów oraz kurzu. Jest to możliwe ze względu na występowanie w jamie nosowej dużej ilości nabłonka wielowarstwowego migawkowego, z licznymi komórkami śluzowymi. Z tego powodu zdrowsze jest oddychanie poprzez nos niż przez usta. Wdychane powietrze z jamy nosowej przenosi się do gardła. Nos jest również silnie ukrwiony, aby powietrze dostające się do płuc miało temperaturę dodatnią. Całe drogi oddechowe wyścielone są nabłonkiem urzęsionym, czyli nabłonkiem zaopatrzonym w rzęski. Pokryty jeszcze dodatkowo śluzem, stara się zebrać wszystko to, co unosi się w powietrzu: pyły, drobnoustroje i inne substancje, na przykład te, które znajdują się w dymie papierosowym. Jednym słowem oczyszcza powietrze, które dochodzi do płuc. Nos dodatkowo nawilża powietrze, ponieważ wilgotne powietrze jest lepsze dla płuc.
Receptory węchowe umieszczone są w jamie nosowej – u gatunku ludzkiego jest to 5 cm² urzęsionego nabłonka węchowego, tworzącego pole węchowe.
Ujścia zatok:
Zatoki wysłane są błoną śluzową taką jak jama nosowa, lecz błona zatok jest cieńsza.
Na obszarach chłodnych i suchych ludzie mają wyższe, węższe, stosunkowo dłuższe i gwałtowniej zwężające się w górnej części jamy nosowe niż na obszarach gorących. Zapewnia to właściwe ogrzanie i nawilżenie oraz może powodować większą wrażliwość na przeziębienie przy zmianie strefy klimatycznej na chłodniejszą[2].
| |||||||||||||
