| Jan Śrutwa | ||
| ||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 grudnia 1940 Majdan Górny | |
| biskup zamojsko-lubaczowski | ||
| Okres sprawowania | 1992–2006 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 31 maja 1964 | |
| Nominacja biskupia | 4 sierpnia 1984 | |
| Sakra biskupia | 1 września 1984 | |
| Sukcesja apostolska | |||||||
| Data konsekracji | 1 września 1984 | ||||||
| Konsekrator | Józef Glemp | ||||||
| Współkonsekratorzy | Bolesław Pylak Piotr Hemperek | ||||||
| |||||||
Jan Śrutwa (ur. 1 grudnia 1940 w Majdanie Górnym) – polski biskup rzymskokatolicki, historyk Kościoła, rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w latach 1988–1989, biskup pomocniczy lubelski w latach 1984–1992, biskup zamojsko-lubaczowski w latach 1992–2006, od 2006 biskup senior diecezji zamojsko-lubaczowskiej.
Po ukończeniu szkoły średniej w 1958 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie. 31 maja 1964 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Piotra Kałwy. W 1969 uzyskał magisterium z teologii, w 1971 uzyskał licencjat z historii Kościoła, a w 1973 doktorat. Następnie w latach 1973–1975 studiował w Pontificio Instituto di Archeologia Cristiana w Rzymie, gdzie uzyskał licencjat z archeologii.
W 1988 po rezygnacji biskupa Piotra Hemperka z funkcji rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego został wybrany na jego miejsce. Rektorem był tylko rok, gdyż ponownego wyboru nie przyjął. W latach 1988–1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
1 września 1984 otrzymał sakrę biskupią w Wąwolnicy z rąk prymasa Polski i został biskupem pomocniczym diecezji lubelskiej i biskupem tytularnym Liberalii. 25 marca 1992 został biskupem diecezjalnym nowo utworzonej diecezji zamojsko-lubaczowskiej.
5 sierpnia 2006 papież Benedykt XVI przyjął jego rezygnację z funkcji biskupa diecezjalnego.
| ||||||||
| ||||||||