| Jan Borysewicz | |
 Jan Borysewicz podczas bicia gitarowego Rekordu Guinnessa we Wrocławiu w 2006 roku | |
| Imię i nazwisko | Jan Borysewicz |
| Pseudonim | Jan Bo |
| Data i miejsce urodzenia | 17 kwietnia 1955 Wrocław |
| Pochodzenie | Polska |
| Instrument | gitara elektryczna |
| Gatunek | rock |
| Zawód | muzyk, kompozytor |
| Aktywność | od 1972 |
| Powiązania | Paweł Kukiz |
| Zespół | |
| Budka Suflera, Lady Pank, Jan Bo | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
Jan Józef Borysewicz, znany również jako Jan Bo (ur. 17 kwietnia 1955 we Wrocławiu) – polski wokalista, gitarzysta i kompozytor rockowy, także autor tekstów piosenek; lider zespołu Lady Pank. Muzyczny samouk. Autor solowego projektu Jan Bo. Ojciec modelki Joanny Borysewicz.
Spis treści |
Początkowo chciał być perkusistą gdyż jego ojciec - Michał Borysewicz grał na bębnach w zespole jazzowym. W wieku czternastu lat uczestniczył w perkusyjnych Warsztatach Muzycznych w Chodzieży, które prowadził Janusz Stefański. Naukę gry na gitarze Jan Borysewicz rozpoczął pod okiem instruktora Mariana Koniecznego w Domu Kultury na Sępolnie we Wrocławiu. Tam zwrócił na niego uwagę Jacek Baran, wówczas wokalista zespołu Nurt.
Zawodowo gra na gitarze od 1970 roku. W tym właśnie roku Borysewicza wypatrzył angielski bluesman Alexis Korner współpracujący m.in. z Muddym Watersem. Zamierzał on zabrać 15 letniego wówczas Borysewicza do Anglii, jednak nie zgodzili się na to rodzice chłopca[1]. Oficjalnie zadebiutował w roku 1972 (jako 17-latek) w zespole Nurt, do którego trafił w zastępstwie Aleksandra Mrożka prosto na koncert bez prób. Jeszcze w tym samym roku, został gitarzystą zespołu Super Pakt gdzie grał m.in z Jackiem Krzaklewskim. Następnie przez osiem miesięcy występował z NRD-owskim duetem Katia&Roman, a potem przez dwa lata w zespole Ireneusza Dudka, Apokalipsa (w latach 1976-1978). Już podczas pobytu w NRD z duetem Katia&Roman padła pierwsza propozycja współpracy z Budką Suflera.
Od 1978 roku współpracował z zespołem Budka Suflera, razem z nią nagrał trzy płyty. Spośród nich wpływ jego stylu najbardziej widoczny jest na ostatniej – Za ostatni grosz, na której znalazł się wielki przebój pod tym samym tytułem. Dla Budki Suflera Borysewicz skomponował trzy utwory, "Nie wierz nigdy kobiecie", "Bez satysfakcji" i "Nie ma końca tej podróży", jednak zespół uznał, że nie pasują one do stylu muzycznego Budki Suflera i nie umieścił ich na żadnej płycie. Stało się to zarzewiem konfliktu, po którym Borysewicz postanowił opuścić Budkę Suflera.
W trakcie pracy z Budką Suflera, wspólnie z uznanym już wówczas autorem tekstów Andrzejem Mogielnickim, postanowił założyć własny zespół. Pierwsze nagranie nowej grupy (Mała Lady Punk), do którego Borysewicz podłożył również wokal, powstało w grudniu 1981 roku, podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej. Wiosną 1982 roku grał w zespole Tadeusza Nalepy razem z Wojciechem Bruślikiem i Andrzejem Dylewskim.
Wkrótce, przy pomocy Mogielnickiego, znalazł pochodzącego z Olecka Janusza Panasewicza, który został wokalistą tworzącej się kapeli. Pozostałych muzyków Borysewicz sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego i w tym składzie ostatecznie ukształtował się zespół nazwany nieco przewrotnie Lady Pank. W 1983 Borysewicz nagrał z nim pierwszą płytę, a większość wydanych na niej utworów zajmowała wysokie miejsca na listach przebojów.
Zespół, wskutek rosnącej popularności, sporo koncertował, co prawdopodobnie miało negatywny wpływ na kondycję fizyczną i psychiczną muzyków. Kolejny longplay – Ohyda, znacznie mniej przebojowy od poprzedniej płyty, zawierał jednak kilka hitów, m.in. To jest tylko rock and roll, A to ohyda oraz Zabij to.
Bezpośrednio po wydaniu Ohydy Borysewicz wraz z Lady Pank nagrał kilka innych piosenek, w tym kolejny spory hit - Sztukę latania - oraz muzykę do bajki O dwóch takich, co ukradli księżyc.
1 czerwca 1986, podczas wrocławskiego koncertu z okazji Dnia Dziecka, miał miejsce słynny incydent wrocławski, polegający na obnażeniu genitaliów przez muzyka.
Kolejny longplay Lady Pank, który ukazał się w trakcie przymusowej karencji, pomimo że wnosił do zespołu nowe brzmienia, nie został wysoko oceniony przez krytykę. W wyniku incydentu nastąpiło również półroczne zawieszenie działalności zespołu, połączone z milczeniem mediów na jego temat. W tym okresie Borysewicz nagrał Gwiazdę na wietrze (znajdującą się na stronie B Maxi singla Gwiazdkowe dzieci/Gwiazda na wietrze oraz (zawierającą pastorałki) płytę Królowa ciszy.
Po zakończeniu przymusowej pauzy Lady Pank z nowym perkusistą Wiesławem Golą wydał longplay Tacy sami, zawierający między innymi takie piosenki, jak Zostawcie Titanica czy Mała wojna. Teksty na ten album napisali m.in. Zbigniew Hołdys i Grzegorz Ciechowski.
Krótko po wydaniu Takich samych odeszła część składu zespołu, w tym charakterystyczny basista Paweł Mścisławski, a ze starego zostali tylko Panasewicz i Borysewicz. W tym czasie Jan Borysewicz pracował nad nowym muzycznym projektem BO-Session, w którym zamierzał zaprezentować autorskie wykonania kompozycji Milesa Davisa, Johna Coltrana oraz Jimiego Hendriksa. Owocem tej sesji jest utwór „Easy Rider” w nagraniu którego udział wzięli gitarzyści Jan Borysewicz, Dariusz Kozakiewicz, Winicjusz Chróst, Artur Affek, Piotr "Dziki" Chancewicz i Maciej Gładysz, na bębnach grał Wojciech Morawski, na gitarze basowej Wojciech Pilichowski a Boby i Paweł Nowakowski śpiewali. W tym projekcie zagrał również kuzyn Jimiego Hendriksa. Nagranie zostało zrealizowane przez Leszka Kamińskiego w studio S-4.
Już w nowym składzie (Jan Borysewicz – gitara, Janusz Panasewicz – wokal, Piotr Urbanek – gitara basowa, Jarosław Szlagowski – perkusja, Konstanty Joriadis – instrumenty klawiszowe) zespół Lady Pank nagrał płytę Zawsze tam, gdzie ty, której brzmienie stanowiło niejako kontynuację poprzedniej, z tym że było nieco ostrzejsze, mocniej inspirowane amerykańskim hard rockiem.
W latach 1991–1994 zespół pauzował, a Borysewicz wydał drugą solową płytę Wojna w mieście (1992).
W 1994 r. zespół reaktywował się w zmienionym składzie (ze starego pozostał tylko trzon: Borysewicz i Panasewicz), w którym znaleźli się perkusista Kuba Jabłoński, basista Krzysztof Kieliszkiewicz oraz gitarzysta rytmiczny Andrzej Łabędzki. W tym składzie nagrał jedną z ostrzejszych w swej karierze, miejscami wręcz hardrockową, płytę Na na oraz kilka kolejnych: Międzyzdroje (1996), Łowców głów (1998), Naszą reputację (2000) i świąteczny krążek Zimowe graffiti (1996).
W 2002 zespół Lady Pank obchodził 20-lecie działalności, które uczczono wydaniem kompilacji największych przebojów pt. Besta besta – zawierająca dwa premierowe nagrania: 7-me niebo nienawiści i Konie w mojej głowie – oraz trzema reedycjami płyt Tacy Sami, Zawsze tam, gdzie ty oraz Na na.
W 2003 Borysewicz nagrał poprockową płytę z Pawłem Kukizem, zawierającą między innymi takie przeboje, jak Jeśli tylko chcesz czy Bo tutaj jest, jak jest, a następnie, już z Lady Pank, dość łagodny brzmieniowo krążek Teraz (2004) z szeroko lansowanym przebojem Stacja Warszawa oraz mniej udanym Sexy-plexi.
W grudniu 2005 roku do fanów zespołu dotarła wiadomość o przebytym przez muzyka ataku serca, z którego jednak udało się mu wyjść obronną ręką. Zmusiło go to - jak sam twierdzi - do zmiany trybu życia i odstawienia niektórych używek.
Poza nagraniami z Lady Pank Borysewicz wydał również cztery płyty solowe: Królową ciszy, Wojnę w mieście, Moją wolność i Miya. Poza tym grał z wieloma innymi wykonawcami m.in. z Grzegorzem Ciechowskim (występującym jako Obywatel G.C.) - płyta "Obywatel GC", zespołem The Fotoness, Urszulą, Ewą Bem.
Ponadto jest twórcą projektu Nasz Wspólny Świat (z udziałem m.in. zespołów Lombard, TSA i Kombi) oraz producentem składanki Być Wolnym, w której nagrywaniu brali udział przedstawiciele różnych nurtów polskiego rocka (obok Lady Pank i Perfectu, także T.Love, Big Cyc i Acid Drinkers). Na składance znalazł się również utwór Choćby nie wiem co z muzyką lidera Lady Pank do tekstu Roberta Gawlińskiego. Utwór ten został nagrany w składzie: Janusz Panasewicz – wokal, Robert Gawliński – wokal, Jan Borysewicz – gitara, Dariusz Kozakiewicz – gitara, Ryszard Sygitowicz – gitara, Titus – gitara basowa, Kuba Jabłoński – perkusja. Grał gościnnie też z zespołem Subway w którym grał między innymi Marek Koszada.
Jan Borysewicz wziął udział w nagraniu wszystkich płyt zespołu Lady Pank.
Jako muzyk sesyjny lub gościnnie Jan Borysewicz wziął udział w nagraniu kilkudziesięciu płyt, m.in:
Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa ma córkę, Joannę (ur. 1979 r.). Drugą żoną była Patrycja Sinkowska (ur. 1973 r.), z którą ma córkę, Alicję (ur. 1997 r.). Ma także wnuczkę Nicolę.
Obecnie jego partnerką życiową jest, młodsza o 23 lata od muzyka, modelka Magdalena Glinkowska. W mediach pojawiły się również informacje, jakoby para spodziewała się bliźniaków, jednak informacja ta okazała się przekłamaniem. Bliźniaki pojawiły się, ale w życiu jego kolegi z zespołu Lady Pank - Janusza Panasewicza.
| ||||||||||||||||||||
