| Jan Czerniak | ||
| biskup tytularny Eudocii | ||
| ||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 21 grudnia 1906 Sokolniki | |
| Data i miejsce śmierci | 3 lutego 1999 Gniezno | |
| biskup pomocniczy gnieźnieński | ||
| Okres sprawowania | 1959–1989 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 12 czerwca 1932 | |
| Nominacja biskupia | 18 listopada 1958 | |
| Sakra biskupia | 2 lutego 1959 | |
Jan Czerniak (ur. 21 grudnia 1906 w Sokolnikach, zm. 3 lutego 1999 w Gnieźnie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1959–1989, od 1989 do 1999 biskup senior archidiecezji gnieźnieńskiej.
Święcenia kapłańskie otrzymał w Gnieźnie 12 czerwca 1932 z rąk kard. Augusta Hlonda. W latach 1932–1938 był wikariuszem w Strzelnie. W latach 1938–1939 pełnił funkcję asystenta kościelnego Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Żeńskiej na archidiecezję gnieźnieńską i archidiecezję poznańską. W latach 1946–1947 był proboszczem w Smogulcu. W 1947 został referentem do spraw duszpasterstwa, a w 1952 wizytatorem księży dziekanów i parafii dziekańskich. Od 1952 do 1968 był wykładowcą teologii pastoralnej szczegółowej w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie.
18 listopada 1958 został nominowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej i biskupem tytularnym Eudocii. Sakrę biskupią otrzymał 2 lutego 1959 z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Od 28 maja do 8 lipca 1981 pełnił funkcję wikariusza kapitulnego archidiecezji gnieźnieńskiej. 11 lutego 1989 zrezygnował z urzędu.
W latach 1961–1981 był protokolantem posiedzeń plenarnych Konferencji Episkopatu Polski.
Został pochowany w pobliżu ks. Mateusza Zabłockiego na gnieźnieńskim cmentarzu św. Piotra i Pawła.
| ||||||||