| Jan Krzystyniak | ||
 | ||
| Informacje ogólne | ||
|---|---|---|
| Narodowość |  Polska | |
| Data urodzenia | 14 marca 1958 | |
| Miejsce urodzenia | Zielona Góra, Polska | |
| Obecne kluby | ||
| Zakończenie kariery | 1998 r. | |
| Kariera | ||
| Liga polska Falubaz Zielona Góra Unia Leszno Stal Rzeszów Polonia Piła Iskra Ostrów Wlkp. | 1978-1985 1986-1988 1989-1993 1994-1997 1998 | |
| Indywidualne trofea | ||
| Złoty Kask Memoriał im. A. Smoczyka | 1983 1988, 1989 | |
| Drużynowe trofea | ||
| Liga polska MPPK | 1981, 1982, 1985, 1987, 1988 1982, 1983, 1987, 1988 | |
Jan Krzystyniak (ur. 14 marca 1958 w Zielonej Górze) – były polski żużlowiec, trener sportu żużlowego. Dziewięciokrotny mistrz Polski (łącznie w parach i w drużynie).
Licencję żużlową zdobył w 1978 r. idąc śladami swojego brata bliźniaka, Alfreda. Do 1985 r. reprezentował barwy Falubazu Zielona Góra, kolejnymi jego klubami były: Unia Leszno (1986–1988), Stal Rzeszów (1989–1993, Polonia Piła (1994–1997) oraz Iskra Ostrów Wielkopolski (1998). Jest dziesięciokrotnym medalistą Drużynowych Mistrzostw Polski: pięciokrotnie złotym (1981, 1982, 1985, 1987, 1988), srebrnym (1984) oraz czterokrotnie brązowym (1979, 1986, 1996, 1997). W czasie swojej kariery czterokrotnie zdobył tytuły Mistrza Polski Par Klubowych, był również dwukrotnym srebrnym medalistą Indywidualnych Mistrzostw Polski (1988, 1989).
Odniósł szereg sukcesów w krajowych turniejach indywidualnych, m.in.:
Dwukrotnie awansował do finałów kontynentalnych Indywidualnych Mistrzostw Świata, w obu przypadkach zajmując XVI miejsca (Lonigo 1987, Norden 1990).
Po zakończeniu kariery żużlowej był trenerem m.in. w Unii Leszno, Włókniarzu Częstochowa i Starcie Gniezno[1].
| |||||||
| |||||||
