| Jan Piątkowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 października 1935 Gnieszowice |
| Minister sprawiedliwości, prokurator generalny | |
| Przynależność polityczna | Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe |
| Okres urzędowania | od 17 marca 1993 do 26 października 1993 |
| Poprzednik | Zbigniew Dyka |
| Następca | Włodzimierz Cimoszewicz |
| Poseł III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Ruch Odbudowy Polski |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 18 października 2001 |
Jan Piątkowski (ur. 4 października 1935 w Gnieszowicach) – polski polityk, prawnik, były minister sprawiedliwości, poseł na Sejm I i III kadencji.
W 1963 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Pracował w zawodzie. W 1980 wstąpił do „Solidarności”. Wchodził w skład prezydium MKZ „Solidarność” Ziemi Nyskiej. Był delegatem na I KZD. Zaangażował się też w działalność Klubu Inteligencji Katolickiej w Nysie. W stanie wojennym w 1982 został internowany na ponad dwa miesiące. Po zwolnieniu bronił represjonowanych działaczy związkowych w procesach politycznych.
Pełnił funkcję posła I kadencji z listy Wyborczej Akcji Katolickiej oraz III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność, wybranego w okręgu Opole. W okresie marzec-październik 1993 pełnił funkcję ministra sprawiedliwości w rządzie Hanny Suchockiej i prokuratora generalnego.
Należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, z którego odszedł w trakcie III kadencji Sejmu. W lipcu 2001 przystąpił do koła parlamentarnego Ruchu Odbudowy Polski. Tworzył „Ludową Akcję Wyborczą”, która nie podjęła faktycznej działalności. W tym samym roku bez powodzenia kandydował do Senatu z własnego komitetu. 18 kwietnia 2007 został członkiem Ligi Polskich Rodzin i rady politycznej tej partii, w której zasiadał przez pewien okres.
| ||||||||||
| |||||||
