| Jangcy | |
 Mapa dolnego odcinka rzeki | |
| Lokalizacja | Azja Chińska Republika Ludowa |
| Źródło | Wyżyna Tybetańska, Nienczen Tangla |
| Ujście | Morze Wschodniochińskie |
| Długość | 6300[1] km |
| Powierzchnia zlewni | 1 807 199[1] km² |
| Największe dopływy | Yalong Jiang, Min Jiang, Jialing Jiang, Han Shui, Wu Jiang, Yuan Jiang, Xiang Jiang, Gan Jiang |
| Średni przepływ | 31 060[1] m³/s |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
| Rzeki Azji | |
Jangcy, Yangzi Jiang (chin. upr.: 扬子江; chin. trad.: 揚子江; pinyin: Yángzǐ Jiāng; wymowa), Chang Jiang (chin. upr.: 长江; chin. trad.: 長江; pinyin: Cháng Jiāng; wymowa; dosł. „długa rzeka”) – rzeka w Chinach, najdłuższa w Azji i trzecia po Amazonce i Nilu pod względem długości na Ziemi. Najważniejsza pod względem gospodarczym rzeka w Chinach; na obszarze dorzecza Jangcy mieszka około 40% ludności Chin i zbiera się 75% ogólnokrajowych zbiorów ryżu[2]. Jangcy jest najważniejszym szlakiem chińskiej żeglugi śródlądowej[3]. Długość, wg pomiaru chińskich geografów wynosi 6300 km[1], choć w różnych źródłach można znaleźć różne wartości – od 5520[4] do 6300 km. Powierzchnia dorzecza wynosi 1,8 mln km²[1] i zajmuje ok. 1/5 powierzchni Chin. Źródło znajduje się w górach Nienczen Tangla w prowincji Qinghai na Wyżynie Tybetańskiej. W dolnym i środkowym biegu rzeki, na Równinie Środkowego Jangcy, występują liczne jeziora oraz osuszone rozlewiska i bagna stwarzające dobre warunki dla rolnictwa. Rzeka uchodzi do Morza Wschodniochińskiego (Ocean Spokojny) tworząc deltę. W ujściu uformowały się z naniesionego materiału liczne wyspy, z których największą jest Chongming na obszarze miasta wydzielonego Szanghaj[5].
Poziom wód Jangcy podnosi się w lecie pod wpływem deszczów monsunowych oraz tajania śniegów na Wyżynie Tybetańskiej i w górach Qin Ling. Położone w dolnej części dorzecza Jangcy jeziora Dongting Hu i Poyang Hu, zasilane przez jej prawobrzeżne dopływy, pełnią funkcję naturalnych regulatorów stanów wody. Mimo to w niektórych latach masy wód rzeki, nie mieszcząc się w przełomie Trzech Wąwozów u wejścia na Nizinę Chińską, występują z brzegów, powodując groźne powodzie[6].
Na rzece występują liczne tamy, sztuczne zbiorniki, kanały, budowle hydroenergetyczne, służące celom nawadniania, komunikacji i produkcji energii elektrycznej. Najsłynniejsza budowla na Jangcy to Zapora Trzech Przełomów, której budowa trwała 17 lat. Obok zbiornika działa elektrownia wodna o łącznej mocy 18,2 tys. MW[7]. Rzeka jest żeglowna na długości 2800 km od ujścia aż do miasta Yibin w Syczuanie, a do Wuhanu dostępna nawet dla mniejszych statków morskich. Ożywiony ruch, przede wszystkim dżonek, panuje też na południowych dopływach Jangcy — Xiang Jiang, Gan Jiang i Yuan Jiang[8]. W mieście Zhenjiang Jangcy krzyzuje się z Wielkim Kanałem.
Nazwa Yangzi Jiang, która wywodzi się od starożytnego lenna Yang, przyjęła się głównie w krajach zachodnich. W Chinach używa się nazwy Chang Jiang, chociaż stosuje się także określenia Da Jiang (chin.: 大江; dosł. „Wielka Rzeka”) lub po prostu Jiang (chin.: 江; dosł. „Rzeka”)[9]. W swym górnym odcinku, powyżej Kotliny Syczuańskiej, rzeka nosi nazwę Jinsha Jiang (chin.: 金沙江); w obrębie Wyżyny Tybetańskiej ma jeszcze kilka lokalnych nazw[2].
