| Janina Paradowska | |
 | |
| Data urodzenia | 2 maja 1942 |
| Zawód | dziennikarka, publicystka |
 Janina Paradowska w Wikicytatach | |
Janina Maria Paradowska-Zimowska[1][2] (ur. 2 maja 1942[3]) – polska dziennikarka, publicystka polityczna m.in. tygodnika "Polityka", radia TOK FM i Superstacji.
Spis treści |
Janina Paradowska jest absolwentką Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, następnie studiowała podyplomowo dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Rozpoczęła pracę w zawodzie jako dziennikarka "Kuriera Polskiego", w którym zajmowała się tematyką społeczną[4].
Należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Na początku lat 80. była m.in. szefową struktur NSZZ "S" w należącym do Stronnictwa Demokratycznego Wydawnictwie "Epoka"[5]. Po wprowadzeniu w Polsce w 1981 stanu wojennego zrezygnowała z członkostwa w PZPR. Została zweryfikowana negatywnie, jednak po paru miesiącach przywrócona do pracy w "Kurierze Polskim". W tym samym roku podjęła pracę w redakcji "Życia Warszawy", gdzie m.in. pełniła funkcję kierownika działu politycznego. Pracowała również w dziale kulturalno-oświatowym. Z ramienia tej redakcji brała udział w relacjonowaniu prac stolika młodzieżowego Okrągłego Stołu. Z pracy w "Życiu Warszawy" odeszła po przejęciu tego tytułu przez grupę dziennikarzy skupionych wokół Kazimierza Wóycickiego i Tomasza Wołka[6].
W 1991 dołączyła do zespołu redakcyjnego "Polityki". Jest komentatorką polityczną tego tygodnika, a także inicjatorką Salonów "Polityki" i prowadzącą spotkania z tego cyklu z udziałem polityków, przedsiębiorców, przedstawicieli mediów i kultury[7]. Współpracowała także z TVP, gdzie od maja 1993 do czerwca 1994 prowadziła program publicystyczny Gorąca Linia w TVP1. W 2008 na antenie Superstacji zaczęła prowadzić program Puszka Paradowskiej. Prowadzi zajęcia na studiach dziennikarskich Collegium Civitas[8].
Jest autorką książki A chciałam być aktorką... wydanej w 2011.
Jest laureatką licznych nagród branżowych. Otrzymała m.in. Nagrodę im. Adolfa Bocheńskiego (1997), Nagrodę Wieczystej Fundacji im. Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich (1999), Nagrodę im. Andrzeja Urbańczyka (2004). W 2002 została także nagrodzona Złotą Akredytacją do Sejmu jako najlepsza dziennikarka prasy ogólnopolskiej[9].
Wyróżniona także doroczną nagrodą Grand Press – tytułem najlepszego dziennikarza 2002. Z inicjatywy Renaty Gluzy z miesięcznika "Press" dodatkową nagrodą był występ aktorski. Janina Paradowska wystąpiła 13 i 14 stycznia 2007 w warszawskim teatrze Kwadrat w farsie Raya Cooneya i Johna Chapmana Nie teraz kochanie jako pani Frencham (w miejsce Barbary Rylskiej)[10].
W 2011 otrzymała Nagrodę Kisiela "za własny głos".
W pierwszym związku zamężna z Tadeuszem Stępniem, dziennikarzem "Kuriera Polskiego"[11], w drugim – z Jerzym Zimowskim.
| |||||
