| Janusz | |
 | |
| Data śmierci | 26 sierpnia 1271 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Nominacja biskupia | 1258 |
| Sakra biskupia | 2 marca 1259 |
Janusz - (ur. ? – zm. 26 sierpnia 1271), arcybiskup gnieźnieński od 1258.
O jego pochodzeniu wiadomo niewiele. W latach 1232–52 był kanclerzem arcybiskupa Pełki, a w 1252–58 kanclerzem księcia łęczycko-kujawskego Kazimierza. Sprawował też funkcje dziekana kapituły gnieźnieńskiej (1242), scholastyka łęczyckiego (1250) oraz prepozyta gnieźnieńskiego (1258). Po śmierci Pełki w 1258 został obrany nowym arcybiskupem gnieźnieńskim. 28 lutego 1259 uzyskał zatwierdzenie od papieża Aleksandra IV, który 2 marca tego samego roku udzielił mu też sakry biskupiej.
Jako arcybiskup kilkakrotnie zwoływał synody prowincjonalne i kontynuował wdrażanie reform wewnątrzkościelnych. W 1260 zdecydowanie i skutecznie wystąpił przeciwko heretyckiej sekcie biczowników, która pojawiła się wówczas na ziemiach polskich. Za jego rządów doszło do kanonizacji Jadwigi Śląskiej (1266). Na płaszczyźnie politycznej współpracował z księciem wielkopolskim Bolesławem Pobożnym (m. in. popierał jego kandydata na biskupstwo poznańskie w 1266).
| Poprzednik Pełka |  | arcybiskup gnieźnieński 1258–1271 | | Następca Marcin z Opawy |
