Janusz Rudnicki (ur. 13 listopada 1956 w Kędzierzynie-Koźlu) – polski pisarz i eseista.
Był działaczem Solidarności, internowano go po wprowadzeniu stanu wojennego. Emigrował w 1983. Debiutował opowiadaniem w berlińskim Archipelagu. Studiował slawistykę i germanistykę na hamburskim uniwersytecie. Stały współpracownik miesięcznika Twórczość, w którym publikuje cykl Listy z Hamburga.
[edytuj] Bibliografia
- Można żyć, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1993
- Cholerny świat, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1996
- Tam i z powrotem po tęczy, PIW, Warszawa 1997
- Męka kartoflana, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2000
- Der Grenzgänger, Tibor Schäfer Verlag, Herte 2002
- Mój Wehrmacht, W.A.B., Warszawa 2004
- Chodźcie idziemy, W.A.B., Warszawa 2007
- Śmierć czeskiego psa, W.A.B., Warszawa 2009
[edytuj] Bibliografia
- Barbara Marzęcka, Rudnicki Janusz, w: Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobiliograficzny, tom I (opracował zespół pod redakcją Alicji Szałagan), Warszawa 2011, s. 226–228
