Jaroslav Seifert (ur. 23 września 1901 w Žižkovie (obecnie dzielnicy Pragi), zm. 10 stycznia 1986 w Pradze) – poeta czeski, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1984.
Pochodził z rodziny robotniczej, pierwszy zbiór wierszy - 'Město v slzách" wydał w 1921. W latach 20. był członkiem Komunistycznej Partii Czechosłowacji, z której został usunięty w marcu 1929 po podpisaniu tzw. "manifestu siedmiu" z protestem przeciwko bolszewickiej tendencji w nowym kierownictwie Komunistycznej Partii Czechosłowacji. Następnie należał do Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej i w latach 30. pracował w prasie powiązanej z tą partią. W 1936 otrzymał po raz pierwszy czechosłowacką nagrodę państwową. Podczas okupacji niemieckiej był redaktorem dziennika "Národní práce" , a po 1945 roku czasopisma związków zawodowych "Práce". W latach 1945-1948 redagował miesięcznik literacki "Kytice". W 1949 został zmuszony do zaprzestania pracy dziennikarskiej, poświęcił się wyłącznie literaturze. Z jednej strony krytykowany przez zwolenników socrealizmu, z drugiej w 1955 otrzymał Nagrodę Państwową im. Klementa Gottwalda. W drugiej połowie lat 50. i pierwszej 60. nie mógł jednak publikować. Kolejny tom wydał dopiero w 1965, a w 1967 otrzymał tytuł Artysty Narodowego. Zaangażował się w wydarzenia Praskiej wiosny. W latach 1968-1970 był przewodniczącym Związku Pisarzy Czeskich (do rozwiązania związku przez władze). W 1968 otrzymał kolejny raz czechosłowacką nagrodę państwową. W 1977 należał do sygnatariuszy Karty 77. W 1984 otrzymał literacką Nagrodę Nobla.
Na język polski tłumaczyli go m.in. Leszek Engelking, Józef Waczków, Marian Grześczak, Andrzej Czcibor-Piotrowski i Adam Włodek.
| |||||||
