 | Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Jegor Timurowicz Gajdar Егор Тимурович Гайдар | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 marca 1956 Moskwa, Rosyjska FSRR, ZSRR |
| Data i miejsce śmierci | 16 grudnia 2009 Moskwa, Rosja |
| Premier Federacji Rosyjskiej | |
| Okres urzędowania | od 15 czerwca 1992 do 14 grudnia 1992 |
| Poprzednik | Borys Jelcyn |
| Następca | Wiktor Czernomyrdin |
Jegor Timurowicz Gajdar (ros. Егор Тимурович Гайдар) (ur. 19 marca 1956 w Moskwie – zm. 16 grudnia 2009 tamże) - premier i minister finansów Federacji Rosyjskiej w latach 1991-1992.
Wnuk pisarza Arkadego Gajdara, syn admirała Timura Gajdara. W 1978 ukończył wydział ekonomii Uniwersytetu Moskiewskiego. Od 1980 był członkiem KPZR i redaktorem działu gospodarczego dziennika KC KPZR Kommunist. W 1990 objął kierownictwo działu gospodarczego Prawdy.
W 1991 opuścił szeregi partii komunistycznej i został doradcą Borysa Jelcyna. Jako minister finansów był jednym z autorów terapii szokowej, która poprzez uwolnienie cen spowodowała gwałtowną drożyznę i drastycznie pogorszyła poziom życia ludności. Udało mu się jednak w znacznym stopniu zredukować deficyt budżetowy. W 1991 został ministrem rozwoju gospodarczego. Od 15 czerwca do 14 grudnia 1992 pełnił obowiązki premiera Rosji. Od września 1993 do stycznia 1994 był pierwszym wicepremierem. W 1994 założył partię Demokratyczny Wybór Rosji. W 1999 z Anatolijem Czubajsem został współprzewodniczącym Sojuszu Sił Prawicowych. W latach 1999-2003 był deputowanym do Dumy Państwowej. W 2001 doprowadził do połączenia Demokratycznego Wyboru Rosji z Sojuszem Sił Prawicowych. Był autorem ponad 100 publikacji naukowych z dziedziny ekonomii.
Jegor Gajdar był nieprzejednanym krytykiem polityki Władimira Putina, zarzucał mu doprowadzenie do odejścia Rosji od systemu gospodarki wolnorynkowej.
24 listopada 2006 został prawdopodobnie podtruty w czasie swojej wizyty w Irlandii, gdzie promował swoją nową książkę The Death of Empire: Lessons for Contemporary Russia (pol. Zgon imperium - nauka dla współczesnej Rosji). Komentatorzy wiążą ten fakt z niewyjaśnionymi zabójstwami Anny Politkowskiej i Aleksandra Litwinienki[1].
W nocy z 15 na 16 grudnia 2009, w wieku 53 lat, zmarł w Moskwie. Przyczyną były problemy z krążeniem[2].
| |||||
