| Jerzy Slezak | |
| Data i miejsce urodzenia | 12 kwietnia 1939 Wilno |
| Minister łączności | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Demokratyczne |
| Okres urzędowania | od 14 września 1990 do 5 grudnia 1991 |
| Poprzednik | Marek Kucharski |
| Następca | Marek Rusin (p.o.) |
| Poseł na Sejm kontraktowy | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Demokratyczne |
| Okres urzędowania | od 18 czerwca 1989 do 25 listopada 1991 |
Jerzy Wiktor Slezak (ur. 12 kwietnia 1939 w Wilnie) – polski polityk, inżynier łączności, były minister łączności, poseł na Sejm X kadencji.
Ukończył w 1963 studia na Politechnice Wrocławskiej. Od 1964 należał do Stronnictwa Demokratycznego, był m.in. przewodniczącym jego Miejskiego Komitetu (1974–1978) oraz wiceprzewodniczącym i przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu (1981–1990). Z ramienia Stronnictwa zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej Białegostoku. W latach 1963–1982 zatrudniony w Zakładach Usług Radiowych i Telewizyjnych w Białymstoku (jako pracownik i jako dyrektor). W latach 80. pełnił funkcję wicewojewody białostockiego. W okresie 1989–1991 z ramienia SD sprawował mandat posła na Sejm kontraktowy[1]. Od 14 września 1990 do 5 grudnia 1991 był ministrem łączności w rządach Tadeusza Mazowieckiego i Jana Krzysztofa Bieleckiego.
W 1991 bez powodzenia próbował utrzymać mandat poselski w okręgu białostocko-suwalskim z ramienia SD. Wycofał się później z bieżącej polityki i zajął się działalnością w biznesie. Zajmował m.in. stanowisko prezesa firmy energetycznej.
| |||||||
| ||||||||||
| ||||||||||