| Jimmy Floyd Hasselbaink | ||
| Imię i nazwisko | Jerrel Floyd Hasselbaink | |
| Data i miejsce urodzenia | 27 marca 1972 Paramaribo, Surinam | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1990 1990–1993 1995–1996 1996–1997 1997–1999 1999–2000 2000–2004 2004–2006 2006–2007 2007–2008 | Stormvogels Telstar AZ Alkmaar Campomaiorense Boavista Leeds United Atlético Madryt Chelsea Middlesbrough Charlton Athletic Cardiff City | 4 (0) 46 (5) 31 (12) 29 (20) 69 (34) 34 (24) 136 (70) 58 (23) 25 (2) 36 (7) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1998–2002 |  Holandia | 23 (9) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2011– | Nottingham Forest (trener 1. zespołu) | |
Jerrel Floyd Hasselbaink (ur. 27 marca 1972 w Paramaribo) – holenderski piłkarz, reprezentant kraju, uczestnik mistrzostw świata we Francji (1998), dwukrotny król strzelców Premier League (1999, 2001). Występował na pozycji napastnika. Od lipca 2011 roku pełni rolę trenera pierwszego zespołu w Nottingham Forest[1].
Początkowo zawodnik Telstar Velsen-IJmuiden oraz AZ Alkmaar. Następnie występował w klubach portugalskich: Campomaiorense i Boaviście. W barwach tego drugiego zespołu w sezonie 1996/1997 strzelił 20 goli i zdobył puchar kraju[2]. W latach 1997–1999 był graczem Leeds United, w sezonie 1998/1999 zdobył 18 bramek i wraz z Michaelem Owenem oraz Dwightem Yorkiem został królem strzelców Premier League[3].
W sezonie 1999/2000 występował w Atlético Madryt. Stanowił o sile ofensywnej hiszpańskiego zespołu – z dorobkiem 24 goli zajął drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców Primera División[4]. Ponadto zagrał w przegranym 1:2 finale Pucharu Króla z Espanyolem, w którym w 90 minucie zdobył honorową bramkę dla swojej drużyny[5].
W 2000 roku przeszedł do Chelsea za 15 milionów funtów[6]. W nowym zespole zadebiutował 13 sierpnia w meczu z Manchesterem United o Tarczę Wspólnoty, w którym zdobył gola, przyczyniając się do zwycięstwa 2:0[7]. W sezonie 2000/2001 strzelił w rozgrywkach ligowych 23 bramki (m.in. zdobył cztery gole w spotkaniu z Coventry City[8]) i po raz drugi, tym razem już samodzielnie, został królem strzelców Premier League[3]. W latach 2000–2004 rozegrał w Chelsea łącznie 177 meczów, w których zdobył 87 goli[9].
W 2004 roku przeszedł do Middlesbrough, z którym w sezonie 2005/2006 dotarł do finału Pucharu UEFA (wystąpił w nim przez pełne 90 minut)[10]. Następnie reprezentował barwy Charltonu Athletic[6]. Karierę piłkarską zakończył w Cardiff City, a w swoim ostatnim sezonie występów (2007/2008) rozegrał 44 mecze i strzelił 9 goli[11].
Jest jednym z kilkunastu piłkarzy, którzy urodzili się w Paramaribo, a następnie występowali w reprezentacji Holandii[12]. W kadrze zadebiutował 27 maja 1998 roku w meczu z Kamerunem, natomiast pierwszego gola strzelił w swoim następnym występie – 1 czerwca zdobył bramkę w pojedynku z Paragwajem, przyczyniając się do zwycięstwa 5:1[13]. Również w 1998 uczestniczył w mistrzostwach świata we Francji. W turnieju tym pełnił rolę rezerwowego – zagrał w meczach grupowych: z Belgią oraz z Meksykiem, zaś Holendrzy zajęli czwarte miejsce[14].
W 2001 roku wystąpił w sześciu meczach eliminacji do mistrzostw świata w Korei i Japonii (2002), w których strzelił trzy gole[14]. W 2002 zagrał w dwóch spotkaniach kwalifikacji do mistrzostw Europy w Portugalii (2004) i zdobył jedną bramkę[13]. Po raz ostatni w barwach narodowych wystąpił 20 listopada 2002 w pojedynku z Niemcami, w którym strzelił gola, przyczyniając się do zwycięstwa 3:1[13].
| |||||||
| |||||
