| Joëlle Milquet | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 lutego 1961 Charleroi |
| Przewodniczący Centrum Demokratyczno-Humanistycznego | |
| Przynależność polityczna | Centrum Demokratyczno-Humanistyczne |
| Okres urzędowania | od 1999 |
| Poprzednik | Philippe Maystadt |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
Joëlle F.G.M. Milquet (ur. 17 lutego 1961 w Charleroi) – belgijska i walońska polityk, od 2008 minister, od 1999 przewodnicząca Centrum Demokratyczno-Humanistycznego.
W 1984 ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Katolickim w Leuven. Rok później została absolwentką prawa europejskiego na Uniwersytecie Amsterdamskim.
Pracę zawodową rozpoczęła w kancelarii adwokackiej w Brukseli. W latach 1995–1999 była członkinią belgijskiego Senatu. Od 1999 wybierana w skład Izby Reprezentantów. W 1999 stanęła na czele Partii Chrześcijańsko-Społecznej. W 2002 doprowadziła do jej reorganizacji i przekształcenia w Centrum Demokratyczno-Humanistyczne.
Joëlle Milquet odegrała istotną rolę w negocjacjach nad utworzeniem rządu prowadzonych po wyborach w 2007. Sprzeciwiała się wówczas planom reformy konstytucyjnej zwiększającej autonomię poszczególnych wspólnot belgijskich. W konsekwencji flamandzkojęzyczne media obdarzyły ją określeniem Madame Non (dosłownie "Pani Nie")[1].
W marcu 2008 objęła urząd wicepremiera oraz ministra ds. zatrudnienia i równouprawnienia w wielopartyjnym rządzie Yves'a Leterme. Funkcje te pełniła również w gabinecie Hermana Van Rompuya powołanym w grudniu tego samego roku. Pozostała na tych stanowiskach także w kolejnym rządzie utworzonym w listopadzie 2009 pod przywództwem Yves'a Leterme. W przedterminowych wyborach w 2010 ponownie wybrana do Izby Reprezentantów.
W grudniu 2011 została wicepremierem i ministrem spraw wewnętrznych w rządzie, na czele którego stanął Elio Di Rupo[2].
