| Joni Mitchell | |
 Joni Mitchell (1983) | |
| Imię i nazwisko | Roberta Joan Anderson |
| Data i miejsce urodzenia | 7 listopada 1943 Fort Macleod |
| Instrument | gitara |
| Typ głosu | kontralt |
| Gatunek | AOR[1], jazz[1], jazz-rock[1], rock psychodeliczny[1], folk rock[1], muzyka poważna[1] |
| Zawód | muzyk (piosenkarka, kompozytorka), autorka tekstów piosenek |
| Aktywność | od 1964 |
| Wytwórnia płytowa | Reprise, Asylum, Geffen, Nonesuch, Hear Music |
| Odznaczenia | |
 | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
Joni Mitchell, właśc. Roberta Joan Anderson (ur. 7 listopada 1943 w Fort Macleod[1]) – kanadyjska piosenkarka folk rockowa, popowa i jazz rockowa oraz wokalistka jazzowa.
Spis treści |
Joni Mitchell urodziła się w Albercie jako Roberta Joan Anderson. Już jako nastolatka nauczyła się grać na gitarze z samouczka Pete'a Seegera. W czasie studiów zaczęła grać profesjonalnie najpierw w Albercie, a potem w Toronto.
W 1965 wyszła za mąż za folkowego piosenkarza Chucka Mitchella. To krótkotrwałe małżeństwo zaowocowało pseudonimem artystycznym, pod którym artystka jest znana. Krótko po zawarciu małżeństwa Joni przeniosła się do Detroit, a potem do Nowego Jorku, by tam kontynuować swą muzyczną karierę. Z czasem stała się jedną z najważniejszych kobiecych gwiazd gatunku folk rocka.
W swej długiej karierze Joni Mitchell przeszła przez fazę zainteresowania lżejszym gatunkiem muzyki pop, jak i jazzem, a nawet muzyką etniczną, lecz dziedziną jej największych dokonań jest folk rock, w którym zaliczana jest do ścisłego grona najważniejszych gwiazd gatunku.
Do największych przebojów Joni Mitchell należą Both Sides Now, Eastern Rain, The Circle Game, Big Yellow Taxi, You Turn Me On (I'm a Radio), Help Me, Free Man in Paris, Raised on Robbery oraz najważniejszy w jej twórczości Woodstock, rozsławiony coverem grupy Crosby, Stills, Nash & Young.
W 1997 Joni Mitchell została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame[2].
W 2003 została sklasyfikowana na 72. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone[3].
| Rok | Kategoria | Nagrania | Wynik |
|---|---|---|---|
| 1969 | Best Folk Performance | Clouds | Wygrana |
| 1974 | Album of the Year | Court and Spark | Nominacja |
| 1974 | Record of the Year | "Help Me" | Nominacja |
| 1974 | Pop Female Vocalist | Court and Spark | Nominacja |
| 1974 | Best Arrangement Accompanying Vocalist(s) | "Down To You" | Wygrana |
| 1976 | Pop Female Vocalist | The Hissing of Summer Lawns | Nominacja |
| 1977 | Best Album Package | Hejira | Nominacja |
| 1988 | Pop Female Vocalist | Chalk Mark in a Rain Storm | Nominacja |
| 1995 | Best Pop Album | Turbulent Indigo | Wygrana |
| 1995 | Best Album Package | Turbulent Indigo | Wygrana |
| 2000 | Best Female Pop Vocal Performance | Both Sides Now | Nominacja |
| 2000 | Best Traditional Pop Vocal Album | Both Sides Now | Wygrana |
| 2002 | Lifetime Achievement Award | – | Wygrana |
| 2003 | Best Instrumental Arrangement Accompanying Vocalist(s) | Woodstock", (Travelogue) | Wygrana |
| 2007 | Album of the Year | River: The Joni Letters | Wygrana |
| 2007 | Best Pop Instrumental Performance | "One Week Last Summer" | Wygrana |
