| Judas Priest | |
 Judas Priest podczas koncertu w 2005 roku | |
| Rok założenia | 1969 |
| Pochodzenie |  Anglia, Birmingham |
| Gatunek | hard rock[1] heavy metal[1] NWoBHM[1] speed metal[2] |
| Wytwórnia płytowa | Columbia |
| Powiązania | Trapeze, Fight, The Flying Hat Band, Halford, 2wo, Racer X, Iced Earth, Al Atkins, Beyond Fear, Yngwie Malmsteen |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
Judas Priest – brytyjski heavymetalowy zespół muzyczny założony w 1969 roku w Birmingham. W latach 80. stał się silną inspiracją dla muzyków New Wave of British Heavy Metal i thrashmetalowców. Zespół uważany jest za jeden z najważniejszych w muzyce metalowej. Nazywani często – "Metal Gods" – co tłumaczy się jako "Bogowie Metalu". Koncerty, na których Halford często wjeżdżał na scenę Harleyem, oraz jego ubiór (głównie skóra i ćwieki) przeszły do historii heavy metalu.
Początkowo występowali w nim K.K. Downing i jego bliski przyjaciel, basista Ian Hill. Skład uzupełnili Alan Atkins (śpiew) i John Ellis (perkusja).
Nazwę Judas Priest zaczerpnięto z tytułu piosenki Boba Dylana – "The Ballad of Frankie Lee and Judas Priest". W 1973 do grupy dołączył nowy wokalista Rob Halford oraz perkusista John Hinch. Wkrótce zatrudniono drugiego gitarzystę, Glenna Tiptona (który początkowo grał również na instrumentach klawiszowych).
| (1968-1970) |
|
|---|---|
| (1970) |
|
| (1971) |
|
| (1971-1973) |
|
| (1973-1974) |
|
| (1974-1975) |
|
| (1975-1976) |
|
| (1977) |
razem z
|
| (1977-1979) |
|
| (1979-1989) |
|
| (1989-1993) |
|
| (1993-1996) |
|
| (1996-2003) |
|
| (2003-2011) |
|
| (2011-) |
|
Wkrótce grupa nagrała pierwszy album pt. Rocka Rolla, którego wydanie poprzedziło ukazanie się singla o tej samej nazwie. W czasie tworzenia płyty, zespół miał problem z jakością nagrywanego dźwięku.
W 1976 został wydany krążek Sad Wings of Destiny.
W 1977 zespół nagrał trzeci krążek - Sin After Sin. Album ten został zremasterowany w 2001 roku. Dołączono do niego też dodatkowo dwa utwory bonusowe.
Uważany jest za jeden z najlepszych krążków w historii zespołu. Także liryki z tego albumu stoją według fanów na bardzo wysokim poziomie. Album został zremasterowany w 2001 roku. Dodano wtedy do niego dwa dodatkowe utwory.
Album wydany w 1979 roku posiada dwie nazwy: Killing Machine i Hell Bent for Leather. Pod drugą z tych nazw krążek ukazał się w USA. Album został zremasterowany w 2001 roku. Dodano wtedy do niego dwa dodatkowe utwory.
Zespół stawał się coraz silniejszy a jego pozycję ugruntował znakomity krążek British Steel, wprowadzający grupę w lata 80. Judas Priest w początkowej fazie swojej kariery mieli pewne problemy z perkusistami – zmieniali się praktycznie na każdym albumie. Dopiero Dave Holland, który dołączył do zespołu pod koniec lat siedemdziesiątych dłużej zagrzał miejsce za bębnami.
Album wydany został w 1981 roku. Powszechnie uznawany jest za krok wstecz w stosunku do świetnego i przełomowego albumu British Steel.
W 1982 roku Judas Priest wydaje krążek Screaming for Vengeance, który rozchodzi się w liczbie ponad 2 mln kopii. Album jest uznawany za jedno z najwspanialszych dokonań zespołu i dzieł heavymetalowych w ogóle. Muzycy przyznawali, że w trakcie nagrywania płyty, po raz pierwszy używali, nowych wtedy, konsolet 48-śladowych. Czerpanie z ówczesnych nowinek technicznych nie stępiło jednak ostrza surowej, rockowej muzyki, zawartej w niespełna 38 minutach.
W 1984 roku Judas Priest wydaje dziewiąty album studyjny (dziesiąty w ogóle), który został nagrany w Ibiza Sound Studios, na Ibizie w Hiszpanii. Album został zremasterowany w 2001 roku. Dodano wtedy do niego dwa dodatkowe utwory.
W 1986 roku Judas Priest wydaje dziesiąty album studyjny, pierwotnie planowany jako album dwupłytowy - Twin Turbos. Grupa ostatecznie porzuca ten pomysł, a materiał zgromadzony na drugi dysk trafia ostatecznie na kolejną płytę długogrającą - Ram It Down z 1988 roku. Album został zremasterowany w 2001 roku. Dodano wtedy do niego dwa dodatkowe utwory. Sprzedał się on w ilości ponad 1,250,000 kopii.
Wkrótce, w połowie lat 80. zespół ogarnął kryzys, związany z bardziej komercyjnym charakterem ówczesnej muzyki grupy. Dopiero płyty Ram It Down i przede wszystkim Painkiller pozwoliły wrócić im na sam szczyt.
Na tym albumie pojawił się nowy członek Judas Priest, Scott Travis, genialny perkusista, grający wcześniej w Racer-X. Zespoł na tym albumie zwraca się ku ostrzejszym odmianom metalu, przede wszystkim speed metalu. Okrzyknięty przez krytyków i fanów, jako najlepszy album Judas Priest i jako jeden z najlepszych albumów metalowych wszech czasów.
W 1993 Halford zdecydował się opuścić zespół i kontynuować karierę solową. Pozostali członkowie zwerbowali Tima Owensa na stanowisko wokalisty, ale wydane z nim albumy Jugulator i Demolition oraz koncertówka Live Meltdown nie odniosły większego sukcesu (aczkolwiek Owens zjednał sobie wielu fanów). Gitarzysta Glenn Tipton postanowił w międzyczasie wydać solowy album Baptizm of Fire, który nagrał z takimi sławami jak Cozy Powell czy John Entwistle (obaj niestety już nie żyją).
W 2001 roku zespół wydał czternasty album studyjny. Jest to drugi album na którym nie usłyszymy głosu Halforda.
W 2003 roku do zespołu powrócił Halford, z którym w 2005 został wydany album Angel of Retribution.
Podwójny album wydany w 2008 r zawierający 23 utwory. Jest to album koncepcyjny z tekstami inspirowanymi życiem i przepowiedniami Nostradamusa.
W grudniu 2010 roku zespół ogłosił ostatnią światową trasę koncertową na której zagrają największe przeboje ze wszystkich płyt. Przed rozpoczęciem trasy z Judas Priest odszedł jeden z założycieli zespołu, gitarzysta K.K. Downing, zastąpił go Richie Faulkner.
| |||||||||||||||||||||||
