| Jules Bianchi | |
Jules Bianchi w 2009 roku | |
| Imię, nazwisko | Jules Bianchi |
| Kraj | |
| Data urodzenia | 3 sierpnia 1989 |
| Sezon 2012 | |
| Seria | Formuła 1 (kierowca testowy) |
| Zespół | Force India |
| Sukcesy | |
2007: Francuska Formuła Renault (mistrz) | |
Jules Bianchi (ur. 3 sierpnia 1989 w Nicei) – francuski kierowca wyścigowy.
Jules Bianchi jest wnukiem Mauro, trzykrotnego mistrza świata w wyścigach GT oraz bratankiem Luciena, zwycięzcy 24-godzinnego wyścigu Le Mans i uczestnika 19 wyścigów Grand Prix Formuły 1.
Spis treści |
Po kilku latach startów w kartingu (rozpoczął je w roku 2004), w 2007 roku Jules postanowił rozpocząć poważną karierę wyścigową, debiutując we Francuskiej oraz Europejskiej Formule Renault. Reprezentując zespół SG Formula, francuski serial zakończył z tytułem mistrzowskim, natomiast europejski na 11. pozycji w końcowej klasyfikacji.
W kolejnym sezonie awansował do Europejskiej Formuły 3, gdzie jeździł w drugorzędnym teamie ART Grand Prix, należącym do jego menedżera, Nicolasa Todta. W pierwszym podejściu spisał się nadzwyczaj dobrze, będąc sklasyfikowanym na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej (dwukrotnie zwyciężył, w tym prestiżowy Masters of Formula 3). W drugim podejściu, będąc już liderem głównej stajni, zdominował rywalizację, wygrywając dziewięć z dwudziestu eliminacji.
Poza udziałem w europejskim cyklu, w ramach programu ART, wziął udział również w dwóch rundach Brytyjskiej Formuły 3 (na portugalskim torze w Portimao Francuz zdominował rywalizację). Nie był jednak liczony do klasyfikacji generalnej. Gościnnie wystąpił również w jednym wyścigu serii World Series by Renault (w SG Formula), na ulicach księstwa Monako. Nie dojechał jednak do mety. Po raz pierwszy wystąpił w kończącym sezon juniorski Grand Prix Makau. W wyniku kolizji, Francuz nie był jednak w stanie walczyć o czołowe lokaty, ostatecznie dojeżdżając na 10. miejscu.
Dzięki wygranej w F3, Francuz awansował do bezpośredniego przedsionka Formuły 1 – serii GP2 – w której także startował w barwach ART. Debiutancki sezon okazał się całkiem udany dla Bianchiego, zważywszy na zajęcie 3. miejsca w klasyfikacji generalnej oraz szczególnie dobrą postawę w kwalifikacjach (trzy zwycięstwa). Był to jednak dość ciężki sezon dla Francuza, który miał kilka wzlotów i upadków. Nie obyło się bez sporych błędów, w wyniku których kilkakrotnie tracił szansę na dobry wynik. Przez to też ani razu nie stanął na najwyższym stopniu podium. W pierwszym wyścigu na Węgrzech, w wyniku kolizji, odniósł pozornie dość poważny uraz kręgosłupa, który mógł go wykluczyć na dłuższy czas. Na szczęście jednak kontuzja okazała się niegroźna i Bianchi po absencji w niedzielę, był w stanie wystąpić w kolejnej rundzie w Belgii. Francuz dziewięciokrotnie dojechał na punktowanym miejscu, z czego cztery razy na podium.
Drugi sezon startów rozpoczął dobrze, od zajęcia trzeciego miejsca w pierwszym wyścigu, na tureckim torze Istanbul Park. W kolejnych siedmiu wyścigach Francuzowi nie poszło jednak najlepiej, głównie przez niezawinione incydenty. Jedyne dwa punkty uzyskał za siódmą lokatę, na hiszpańskim obiekcie Circuit de Catalunya. Przełom nastąpił w sobotnich zmaganiach na Silverstone, gdzie po raz pierwszy stanął na najwyższym stopniu podium, po zaciętej walce z Niemcem Christianem Vietorisem (Jules startował wówczas z pole position). W pozostałych dziewięciu startach Bianchi sięgał po punkty, czterokrotnie przy tym mieszcząc się w pierwszej trójce. Ostatecznie rywalizację ponownie zakończył na 3. pozycji, zaledwie jeden punkt za wicemistrzem Lucą Filippi.
W azjatyckim cyklu Bianchi zadebiutował w drugiej rundzie sezonu 2009/2010, na torze Yas Marina. Już w pierwszym wyścigu stanął na najniższym stopniu podium. W kolejnej eliminacji, na torze Sakhir, sięgnął po pole position. Popełnione błędy uniemożliwiły mu jednak zdobycie punktów, także w kolejnych wyścigach. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 12. miejscu.
W roku 2011 został wicemistrzem serii, po dwukrotnej wizycie na podium w przeciągu czterech rozegranych wyścigów (zwyciężył w inauguracyjnym starcie w Abu Zabi).
Obowiązki związane z rolą piątkowego zawodnika w F1 uniemożliwiła Bianchiemu dalsze starty w Serii GP2. W celu utrzymania formy zawodnik postanowił jednak kontynuować udział w serii juniorskiej i podpisał kontrakt z francuskim zespołem Tech 1 Racing, startującym w Formule Renault 3.5, na sezon 2012.
Dzięki świetnym wynikom, za sprawą swojego menedżera Nicolasa Todta, mającego duże powiązania z włoskim zespołem, dostał szansę udziału w trzydniowych testach dla młodych kierowców (w pierwszych trzech dniach grudnia). 2 grudnia team z Maranello podpisał z nim długoterminową umowę, za sprawą której ma się stać kierowcą rezerwowym i testowym stajni. W sezonie 2011 Francuz będzie pełnił funkcję trzeciego kierowcy włoskiej stajni.
W styczniu 2012 roku Francuz został ogłoszony rezerwowym kierowcą hinduskiej stajni Force India. Bianchi weźmie udział w co najmniej dziewięciu sesjach treningowych.
| Sezon | Seria | Zespół | Nr bolidu | Wyścigi | Zwycięstwa | PP | NO | Punkty | Pozycja |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2007 | Francuska Formuła Renault | SG Formula | 6 | 13 | 5 | 5 | 10 | 172 | 1 |
| Europejska Formuła Renault | 43 | 8 | 0 | 1 | 1 | 9 | 11 | ||
| 2008 | Formula 3 Euroseries | ART Grand Prix | 24 | 20 | 2 | 2 | 2 | 47 | 3 |
| 2009 | Formula Renault 3.5 | SG Formula | 26 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | NC |
| Brytyjska Formuła 3 | ART Grand Prix | 91 | 4 | 2 | 0 | 3 | 0 | NC† | |
| Formula 3 Euroseries | 1 | 20 | 9 | 6 | 7 | 114 | 1 | ||
| Grand Prix Makau | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | N/A | 10 | ||
| 2009–10 | Azjatycka Seria GP2 | ART Grand Prix | 7 | 6 | 0 | 1 | 0 | 8 | 12 |
| 2010 | Seria GP2 | ART Grand Prix | 1 | 18 | 0 | 3 | 1 | 52 | 3 |
| 2011 | Seria GP2 | Lotus ART | 18 | 5 | 1 | 1 | 0 | 53 | 3 |
| Azjatycka Seria GP2 | 4 | 5 | 1 | 1 | 0 | 18 | 2 |
† – Bianchi nie był liczony do klasyfikacji.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||