| Julian Groblicki | |
| biskup tytularny Filadelfii w Arabii | |
| Kraj działania | Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 14 grudnia 1908 Bieżanów |
| Data i miejsce śmierci | 4 maja 1995 Zakopane |
| biskup pomocniczy krakowski | |
| Okres sprawowania | 1960–1992 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | łaciński |
| Prezbiterat | 9 kwietnia 1933 |
| Nominacja biskupia | 25 maja 1960 |
| Sakra biskupia | 18 września 1960 |
| Sukcesja apostolska | |||||||||
| Data konsekracji | 18 września 1960 | ||||||||
| Konsekrator | Eugeniusz Baziak | ||||||||
| Współkonsekratorzy | Franciszek Barda Karol Wojtyła | ||||||||
| |||||||||
Julian Groblicki (ur. 14 grudnia 1908 w Bieżanowie, zm. 4 maja 1995 w Zakopanem) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski w latach 1960–1992, od 1992 do 1995 biskup senior archidiecezji krakowskiej.
Studiował teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był klerykiem Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Święcenia kapłańskie otrzymał 9 kwietnia 1933. Studia kontynuował w Rzymie, gdzie w 1936 uzyskał doktorat. Jako wikariusz pracował w Czarnym Dunajcu, a następnie w Krakowie przy kościele św. Szczepana. Pełnił obowiązki kapelana i sekretarza kardynała Adama Stefana Sapiehy, był wykładowcą w seminarium archidiecezjalnym od 1947, w latach 1947–1960 występował w sądzie biskupim jako obrońca węzła małżeńskiego.
25 maja 1960 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskim. Sakrę biskupią przyjął 18 września 1960. Od 1962 pełnił obowiązki wikariusza generalnego archidiecezji krakowskiej. Pracował w Papieskiej Komisji Charytatywnej „Cor unum”, w instytucjach Episkopatu Polski. Uczestniczył w obradach soboru watykańskiego II. Był współpracownikiem biskupów: Eugeniusza Baziaka, Karola Wojtyły i Franciszka Macharskiego. Po osiągnięciu wieku emerytalnego 1 lutego 1992 zrezygnował z urzędu.
Pochowany został na cmentarzu w Krakowie-Bieżanowie.
| ||||||||