| Kaprysy Łazarza | |
| Gatunek | czarna komedia |
| Rok produkcji | 1972 |
| Data premiery | 17 października 1973 |
| Kraj produkcji | |
| Język | polski |
| Czas trwania | 46 min. |
| Reżyseria | Janusz Zaorski |
| Scenariusz | Stanisław Grochowiak Janusz Weychert |
| Główne role | Henryk Borowski Wanda Łuczycka Józef Nalberczak Władysław Hańcza |
| Muzyka | Zygmunt Konieczny |
| Zdjęcia | Andrzej Ramlau |
| Scenografia | Jarosław Świtoniak |
| Kostiumy | Marek Mierzejewski |
| Montaż | Irena Choryńska |
| Produkcja | Zespół Filmowy Pryzmat |
Kaprysy Łazarza – polski film telewizyjny (czarna komedia) z 1972 w reżyserii Janusza Zaorskiego z główną rolą Henryka Borowskiego. Film powstał na podstawie radiowego słuchowiska autorstwa Stanisława Grochowiaka pod tytułem Kaprysy Łazarza. Scherzo radiowe z 1965 (fakt ten jednak nie jest uwzględniony w czołówce filmu).
Główny bohater filmu, stary wieśnaik Jacenty zbliża się do kresu swoich dni. Bliscy i sąsiedzi są już do jego śmierci przygotowani. Żona - prawie wdowa, trumna gotowa, ksiądz - czeka. Okazuje się jednak, że główny zainteresowany zaczyna zachowywać się niezgodnie z oczekiwaniami. Jacenty nie chce spokojnie umrzeć, choć wszyscy od niego tego oczekują, każdy bowiem ma w tym jakiś interes: stolarz, sołtys, sklepikarz, muzykanci zamówieni na stypę, nawet ksiądz proboszcz. Zaczyna targować się o warunki, w jakich ma się z tym światem pożegnać. Wykłóca się z rodziną, z księdzem, z sąsiadami, nawet ze Śmiercią...
oraz Zespół Staszka Kapusty
| ||||||||||||||||||||||