Widget
Podziel się:

Karabin maszynowy RPK


Rucznoj Puliemiot Kałasznikowa (RPK)
Machine Gun RPK.jpg
Dane podstawowe
Państwo ZSRR
Rodzajręczny karabin maszynowy
Historia
Prototypy1961
Produkcja seryjna1961 –obecnie
Dane techniczne
Kaliber7,62 mm
Nabój7,62 x 39 mm wz. 43
Magazynekbębnowy (75 nabojów)
łukowy (40 nabojów)
Wymiary
Długość1040 mm (z kolbą stałą lub rozłożoną)
820 mm (z kolbą złożoną)
Długość lufy591 mm
Długość linii celowniczej555 mm
Masa
broni5,0 kg
wyposażenia dodatkowego0,86 kg (magazynka 40-nab.)
2,14 kg (magazynka 75-nab.)
Inne
Prędkość pocz. pocisku745 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna600 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna150 strz./min
Zasięg max.3000 m
Zasięg skuteczny800 m (do celów naziemnych)
500 m (do samolotów i spadochroniarzy)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

7,62 mm rkm RPK (ros. Ручной Пулемёт Калашникова, РПК) – radziecki ręczny karabin maszynowy kalibru 7,62 x 39 mm, pochodna AKM.

[edytuj] Historia konstrukcji

Jednocześnie z wprowadzeniem do uzbrojenia uniwersalnego karabinu maszynowego PK/PKS do uzbrojenia przyjęto ręczny karabin maszynowy RPK. Nowy rkm miał być uzbrojeniem tych pododdziałów dla których PK/PKS był zbyt ciężki (np. spadochroniarzy). Armia Radziecka dysponowała już co prawda odpowiednim rkmem – RPD, ale nie cieszył się on specjalnym uznaniem (problemy z niezawodnością). Ponadto uznano że najlepszym rozwiązaniem będzie broń zasilana z takich samych magazynków jak standardowy karabin AK/AKM.

Konstrukcje nowego karabinu maszynowego oparto na AKM (unowocześniona wersja AK) dokonując tylko niezbędnych zmian. Na wydłużonej lufie o pogrubionych ściankach zamontowano dwójnóg. Zmieniono kształt kolby, dzięki czemu przy strzelaniu z dwójnogu można ją dodatkowo docisnąć do ramienia ręką. Do nowego rkmu opracowano nowe magazynki: bębnowy (75 nabojowy) i łukowy (40 naboi). Można także korzystać ze standardowych magazynków łukowych (30 nabojowych) karabinu AK. Poza wersją z kolbą stałą opracowano wersję z kolbą składaną RPKS, a także wersję RPKSN wyposażoną w szynę do montażu celowników noktowizyjnych lub optycznych.

Następcą karabinu RPK był 5,45 mm ręczny karabin maszynowy RPK-74.

[edytuj] Opis konstrukcji

Ręczny karabin maszynowy RPK jest zespołową bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania automatyki jest analogiczna jak w AKM. Zasilanie z magazynków (30, 40 i 75 naboi). Mechaniczne przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika krzywkowego. Wersja N posiada boczną szynę na której można zamontować celownik optyczny lub nocny.

[edytuj] Bibliografia

  • Stanisław Kochański: Broń strzelecka lat osiemdziesiątych. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1985. ISBN 83-11-07784-3. 
  • CH. Z długa lufą. „Komandos”. 1996. nr 4(46). S. str. 50-51. ISSN 0867-8669. 
  • Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2011, s. 270. ISBN 978-83-7708-745-9. 
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa 1994: Wydawnictwo „WIS”, s. 194-195. ISBN 83-86028-01-7. 

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne