| Karabinek-granatnik wz. 1960 | |
 | |
| kbkg wz. 1960 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Producent | ZM Łucznik |
| Rodzaj | karabin-granatnik |
| Historia | |
| Prototypy | koniec lat 50. XX wieku |
| Produkcja seryjna | ok. 1960 – ? |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 7,62 mm |
| Nabój | 7,62 x 39 mm wz. 43 |
| Magazynek | 10, 30 nab. |
| Wymiary | |
| Długość | 1075 mm |
| Długość lufy | 415 mm |
| Długość linii celowniczej | 378 mm |
| Masa | |
| broni | 4,65 kg (wz. 1960 z pustym magazynkiem) 4,85 kg (wz. 1960/74 z pustym magazynkiem) |
| wyposażenia dodatkowego | 0,24 kg (pusty magazynek 10 nabojowy) 0,33 kg (magazynek 10 nabojowy załadowany nabojami UNM) |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 715 m/s (7,62 mm) |
| Szybkostrzelność teoretyczna | 600 strz/min (7,62 mm) |
| Szybkostrzelność praktyczna | 40-100 strz/min (7,62 mm) 2 strz/min (granaty) |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Karabinek-granatnik wz. 1960 – polska wersja AK-47 przystosowana do wystrzeliwania granatów nasadkowych F-1N-60, PGN-60, KGN, DGN i CGN.
Pod koniec lat 50. postanowiono wzmocnić siłę ognia drużyny piechoty przez wprowadzenie na uzbrojenie granatów nasadkowych i przeznaczonego do ich wystrzeliwania granatnika nasadkowego. Ponieważ standardowa broń piechoty, czyli karabinek AK, nie posiadała możliwości wystrzeliwania takich granatów, postanowiono opracować specjalna wersje karabinka-granatnika. Zespołem opracowującym modyfikację kierowali L. Chodkiewicz i S. Dwojak. Polegała ona na dodaniu regulatora gazowego i zmianie konstrukcji zatrzasku pokrywy zamkowej (typowy zatrzask nie był w stanie zapobiec odłączeniu pokrywy w trakcie strzelania granatami). Na kolbie pojawiły się zaczepy do mocowania gumowego amortyzatora, a na lufie zamocowano nasadkę do miotania granatów. Jej demontaż był możliwy przy pomocy klucza. Wprowadzono także krótki (pojemność 10 naboi) magazynek. Do wystrzeliwania granatów stosowano specjalną wersję naboi 7,62×43 mm wz. 43 czyli nabój UNM wz. 1943/60 (o konstrukcji identycznej z nabojem ślepym, ale z mocniejszym ładunkiem prochowym i wydłużoną szyjką łuski). Karabinek mógł mieć kolbę stałą lub składaną. Wersja z kolbą składaną, skonstruowana dla wojsk powietrznodesantowych, została szybko wycofana z uzbrojenia (zbyt mała sztywność i wytrzymałość kolby). Na początku lat 70. powstał karabinek-granatnik wz. 1960/72 w którym wprowadzono prostszy i tańszy celownik nasadkowy CN-70. Posiadał on kolbę o konstrukcji podobnej do stałej, ale szybkoodłączalną i był przeznaczony dla wojsk powietrznodesantowych.
Poza Ludowym Wojskiem Polskim kbkg wz. 1960 był używany przez Wietkong, a także członków formacji palestyńskich.
Działanie karabinu podczas strzelania amunicją 7,62×39 mm (regulator gazowy w pozycji "O") identyczne jak AK. Przy strzelaniu granatami nasadkowymi używa się nabojów UNM wz. 1943/60 (regulator gazowy w pozycji "Z"). Przy tej pozycji regulatora gazowego mniejsza jest ilość gazów prochowych działających na tłok gazowy.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||
