| AKM | |
 | |
| AKM | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Rodzaj | karabin szturmowy |
| Historia | |
| Produkcja seryjna | 1959 – do chwili obecnej |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 7,62 mm |
| Nabój | 7,62 mm wz. 43 |
| Magazynek | łukowy, 30 nab. |
| Wymiary | |
| Długość | 870 mm (AKM) 875/645 mm (AKMS) |
| Długość lufy | 415 mm |
| Długość linii celowniczej | ~378 mm |
| Masa | |
| broni | 3,45 kg (AKM niezaładowany) 3,42 kg (AKMS niezaładowany) 4,37 kg (AKM załadowany, z bagnetem) 4,43 kg (AKMS załadowany, z bagnetem) |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 715 m/s |
| Szybkostrzelność teoretyczna | ~600 strz./min |
| Szybkostrzelność praktyczna | 40 strz./min (ogniem pojedynczym) 100 strz/min (seriami) |
| Zasięg max. | 3000 m (donośność graniczna) 1500 m (skutecznie rażenie pocisku)[1] |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
AKM – (ros. Автомат Калашникова Модернизированный, Awtomat Kałasznikowa Modernizirowannyj) radziecki karabin szturmowy. Zmodernizowana wersja karabinu AK.
Spis treści |
W 1949 roku do uzbrojenia Armii Radzieckiej przyjęto karabin AK. W następnych latach produkowano kolejne wersje tego karabinu różniące się rodzajem komory zamkowej. Pierwsze serie posiadały komorę zamkową tłoczoną, później z powodu trudności z opanowaniem tej technologii przez zakłady w Iżewsku powstały dwa typy komór zamkowych frezowanych.
W 1956 roku rozpoczęto produkcję kolejnej wersji AK, oznaczonej jako AKM. Tym razem zmiany były większe i obejmowały:
Jednocześnie z AKM rozpoczęto produkcję wersji AKMS wyposażonej w kolbę składaną. W następnych latach AKM stał się podstawową indywidualną bronią długą Armii Radzieckiej. Produkcję licencyjną tego karabinu uruchomiono w większości krajów Układu Warszawskiego (w Polsce w 1965 roku jako 7,62 mm karabinek AKM (AKMŁ) i AKMS (AKMSN)). W większości z nich powstały lokalne odmiany, często posiadające cechy zarówno AK jak i AKM. AKM i jego odmiany należą do najbardziej rozpowszechnionych wersji karabinu Kałasznikowa.
AKM jest bronią automatyczną samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o odprowadzanie części gazów prochowych przez boczny otwór lufy (przewód skośny) łączący komorę gazową z przewodem lufy, z długim ruchem tłoka gazowego. AKM strzela z zamka zamkniętego. Zamek ryglowany przez obrót. Mechanizm uderzeniowy kurkowy, mechanizm spustowy z przełącznikiem rodzaju ognia. Dźwignia przełącznika rodzaju ognia pełni jednocześnie rolę bezpiecznika.
AKM jest bronią zasilaną z magazynków 30-nabojowych.
Lufa gwintowana, w większości egzemplarzy zakończona urządzeniem wylotowym pełniącym rolę osłabiacza podrzutu.
AKM wyposażony jest w chwyt pistoletowy i łoże. Kolba stała (AKM) lub składana pod spód broni (AKMS). Przyrządy celownicze mechaniczne (celownik krzywkowy z szczerbiną, nastawy do 1000 m).
| ||||||||||||||||||||
