Widget
Podziel się:

Karate do Tsunami


Tsunami taikai

Karate Tsunami (nazwa pochodzi od japońskiego słowa tsunami - „portowa fala”) - styl walki opracowany w Polsce w 1979 roku na podstawie ogólnych reguł karate, z uwzględnieniem wielu elementów zaczerpniętych z innych sztuk walki. Stworzony przez prawnika Ryszarda Murata 10 dan, który w stylu tym nosi tytuł sōke („założyciel, głowa”)[1].

Styl ukierunkowany jest przede wszystkim na naukę samoobrony oraz na trening walki z kilkoma przeciwnikami, również uzbrojonymi. Na treningach tsunami na dużą skalę stosuje się naukę samoobrony nie tylko z użyciem własnego ciała, ale również wszelkich możliwych przyrządów, zarówno specjalnych, np. tonfa, nunchaku, miecza itd., jak też przypadkowych, np. noża, kija, pałki, sierpa, łopaty itd.

Trening z użyciem różnych przyrządów

W zakresie technicznym charakterystycznymi cechami karate tsunami są:

  • wykorzystywanie wszelkich ruchów (odpowiednio przystosowanych) jako technik zaczepnych lub obronnych,
  • nacisk na wykonywanie wszelkich technik z maksymalną siłą i szybkością,
  • preferowanie ataku oraz agresywnych i brutalnych technik zaczepnych,
  • w obronie ukierunkowanie na stosowanie specjalnie opracowanych zejść z linii ataku oraz podwójne zabezpieczenie blokami.
Sparing full contact w tzw. zbroi Tsunami

Styl karate tsunami kładzie także wielki nacisk na doskonalenie się duchowe i psychiczne ćwiczących, poprzez wszechstronne stosowanie różnych ćwiczeń, w tym zwłaszcza medytacyjnych i intelektualnych. W aspekcie filozoficznym cechami karate tsunami są:

  • dążenie do równowagi w rozwoju ciała i ducha (w tsunami określane terminem: bodai),
  • podkreślanie konieczności działania w zgodzie z otoczeniem i regułami współżycia społecznego (w tsunami określane terminem: nehan).

Styl karate tsunami uprawiany jest w kilkudziesięciu ośrodkach w Polsce, a także w różnych krajach w Europie, Afryce, Azji i Ameryce[2]. W stylu tym organizowane są również turnieje sportowe (w tym Mistrzostwa Polski i Mistrzostwa Europy), z rozgrywaniem szeregu konkurencji, w tym full contact kumite (walki z dopuszczeniem wszelkich możliwych technik wykonywanych z pełną siłą).

[edytuj] Kontrowersje

W środowisku sztuk i sportów walki styl Tsunami wywołuje wiele kontrowersji. Założycielowi tego systemu zarzuca się między innymi korupcję na wysoką skalę związaną z nadawaniem stopni mistrzowskich oraz obrażanie innych sztuk walki głównie poprzez "wywyższanie się" karate do tsunami nad nimi. Także założenia przyjęte w tsunami są powszechnie przez jego przeciwników uznawane za irracjonalne i nielogiczne z punktu widzenia sztuk walki.

Przypisy

  1. Wielki mistrz - patriarcha (pol.). [dostęp 25 lipca 2010].
  2. Ryszard Murat: Karate dla początkujących i zaawansowanych. Warszawa: Książka i wiedza, 2008, s. 321-331. 

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne