Karate po polsku

Karate po polsku – polski film z 1983 w reżyserii Wojciecha Wójcika

[edytuj] Obsada

• Edward Żentara – Piotr R.
• Michał Anioł – Michał Szczerbic
• Dorota Kamińska – Dorota, dziewczyna Piotra
• Zbigniew Buczkowski – Roman
• Jerzy Trela – "Kapitan", wuj Romana
• Piotr Grabowski – "Gruby"
• Zdzisław Rychter – "Duda"
• Stanisław Pąk – "Szwagier"
• Zbigniew Ptak – chłopak pomagający szajce Romana
• Halina Buyno-Łoza – Leżanowa, gospodyni proboszcza
• Bernard Ładysz – proboszcz
• Arnold Pujsza – wikary
• Franciszek Trzeciak – sierżant MO
• Monika Braun – dziewczyna upokorzona przez Romana przy autobusie

[edytuj] Opis fabuły

Akcja filmu dzieje się latem 1978 roku. Główny bohater filmu Piotr jest mistrzem wschodnich sztuk walki i zarazem artystą plastykiem. Wraz z przyjacielem Michałem przybywa do mazurskiego miasteczka, by namalować fresk w miejscowym kościele. Dołącza do nich też dziewczyna Piotra, Dorota. Wkrótce przyjaciele popadają w konflikt z miejscową szajką kłusowników i chuliganów, którym przewodzi Roman. Napięcie narasta i prowadzi niechybnie do ostatecznej konfrontacji w dniu planowanego odjazdu przyjaciół z miasteczka...

[edytuj] Plenery

• Studzieniczna (część administracyjna Augustowa)
• Stare Juchy (m.in. bar "Palinocka")

[edytuj] Tytuł filmu

Podczas realizacji film nosił roboczy tytuł „Drzazgi”. Tytuł zmieniono na „Karate po polsku” ze względów marketingowych (duża ówcześnie popularność filmów o sztukach walki w Polsce) tuż przed premierą.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Karate po polsku w bazie filmweb.pl
• Karate po polsku w bazie filmpolski.pl
• Karate po polsku w bazie stopklatka.pl