| Karin Stanek | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 sierpnia 1943 lub 1946 Bytom, Polska |
| Pochodzenie |  Polska |
| Data i miejsce śmierci | 15 lutego 2011 Wolfenbüttel, Niemcy |
| Gatunek | bigbit, rock and roll |
| Zawód | piosenkarka |
| Aktywność | 1962 - 2011 |
| Powiązania | Czerwono-Czarni |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach | |
Karin Stanek (ur. 18 sierpnia 1943 lub 1946[1] w Bytomiu, zm. 15 lutego 2011[2]) − polska piosenkarka, wokalistka zespołu Czerwono-Czarni. W latach 60. należała do najpopularniejszych polskich piosenkarek.
Karin Stanek pochodziła z rodziny górniczej. Po ukończeniu siedmiu klas szkoły podstawowej pracowała jako goniec w Przedsiębiorstwie Instalacyjnym Przemysłu Węglowego[3]. Debiutowała piosenką Jimmy Joe w marcu 1962.
W 1962 wygrała konkurs Czerwono-Czarni szukają młodych talentów w Zabrzu i Krakowie i została wokalistką grupy. Występowała z nią do roku 1969. Będąc wokalistką Czerwono-Czarnych uzupełniła wykształcenie i zdała maturę[4].
W lipcu 1962 zakwalifikowała się do finałowej dziesiątki I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie.
Wraz z grupą występowała na festiwalach w Sopocie (1962 i 1964) i w Opolu (1963-1966), gdzie została wyróżniona m.in. za wykonanie piosenek Jedziemy autostopem i Chłopiec z gitarą (podczas pierwszego występu nie pozwolono jej zaśpiewać pełnego tekstu piosenki - wykonała jedynie pierwszą zwrotkę[5]). Po odejściu od Czerwono-Czarnych występowała solo, a także z grupami: The Samuels (m. in. z Kasią Sobczyk, Aryston, Inni oraz Schemat. Koncertowała w Polsce, ZSRR, NRD, a także na Węgrzech i w Czechosłowacji, w Austrii, w USA i w RFN.
W 1976 roku wyjechała z Polski do Niemiec, gdzie mieszkała do śmierci. W 1981, pozbawiona wsparcia agentki (która wyjechała do Polski na pogrzeb matki i nie otrzymała paszportu na powrót do Niemiec) i pozbawiona środków finansowych przyjęła niemieckie obywatelstwo. Skierowana została na kurs językowy dla przesiedleńców, a potem na kurs komputerowy, przerwała dalszą karierę artystyczną. Pod koniec lat 80 występowała ponownie w USA, także w Niemczech.
W 1991 przyjechała do Polski, gdzie wystąpiła w sopockiej Operze Leśnej w koncercie Legend Polskiego Rocka. Została entuzjastycznie przyjęta - publiczność domagała się bisów, na które nie była z zespołem przygotowana. Zaśpiewała jednak piosenkę „Jedziemy autostopem", która została owacyjnie przyjęta.
Wystąpiła w kilku polskich programach telewizyjnych - „Śpiewające fortepiany", „Szansa na sukces" - i na kilku dużych koncertach. Nie wróciła jednak na stałe do Polski, m. in. ze względu na mieszkającą w Niemczech matkę, którą się opiekowała. Ostatni występ w Polsce - 2005[6].
Zmarła 15 lutego 2011 w niemieckim szpitalu na zapalenie płuc; pochowana na cmentarzu w Wolfenbüttel, Niemcy[7].
Jej biografię napisała przyjaciółka i (od 1968) agentka Anna Kryszkiewicz w książce "Malowana lala" (wydana przez Dom Wydawniczy Szczepan Szymański, 1992).
