Karol Buczek

Karol Buczek (ur. 1902, zm. 1983) – polski historyk (mediewista).

Studiował historię i geografię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1928 uzyskał doktorat, a w 1936 habilitację. Od 1931 był członkiem Stronnictwa Ludowego. W czasie II wojny światowej działał w ruchu oporu.

W 1945 został redaktorem tygodnika "Piast". Aresztowany w 1946 z przyczyn politycznych (prokurator domagał się dla niego kary śmierci). W 1947 został skazany na 15 lat więzienia i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich, zwolniony z więzienia w 1954 ze względu na gruźlicę. W 1956 zawieszono mu karę na 2 lata. W tym samym roku został zastępcą profesora, a w lutym 1957 profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Historii PAN. W 1962 nominację profesorską uczonemu zablokował I sekretarz Komitetu Centralnego PZPR – Władysław Gomułka. Uzyskał ją dopiero w 1972. Rehabilitowany wyrokiem Sądu Najwyższego z 30 sierpnia 1989.

[edytuj] Książki

• Książęca ludność służebna w Polsce wczesnofeudalnej (1958),
• Ziemie polskie przed tysiącem lat (zarys geograficzno-historyczny) (1960),
• Dzieje kartografii polskiej od XV do XVIII wieku: zarys analityczno - syntetyczny (1963),
• Targi i miasta na prawie polskim: okres wczesnośredniowieczny (1964),
• Autobiografia mediewisty-polityka (1992),
• Pierwsze biskupstwa polskie (1995),
• Studia z dziejów ustroju społeczno-gospodarczego Polski piastowskiej (2006).

[edytuj] Bibliografia

• Karczewski D., Maciejewski J., Zyglewski Z. (pod red.), Karol Buczek (1902-1983). Człowiek i uczony, materiały z konferencji, Bydgoszcz, 28. X. 2002, Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego Societas Vistulana, Kraków-Bydgoszcz 2004, ISBN 83-88385-41-0.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Sikora F., Karol Buczek (1902-1983). Człowiek i uczony (fragment książki) (pol.), [dostęp 2011-07-08].
• Wieczorek J., Karol Buczek – wybitny historyk, kartograf, skazany w procesie krakowskim WiN (pol.), [dostęp 2011-07-08].