Karol Wilhelm Seeliger, (ur. 1 grudnia 1877 w Łodzi, zm. 6 października 1904 w Harbinie) – inżynier elektryk, potomek łódzkich fabrykantów, pierwszy pochodzący z Łodzi oficer i pierwszy łódzki elektryk - ofiara wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905.
Spis treści |
Syn Emila Seeligera (1842-1879), wnuk Ferdynanda Seeligera (1804-1877) który w 1840 przy ul. Piotrkowskiej 184-186 w Łodzi założył apreturę bawełny i wełny.
24 maja 1896 ukończył Wyższą Szkołę Rzemieślniczą w Łodzi. Do 1 grudnia 1897 pracował jako elektryk w zakładach elektrycznych Hüffnera. Potem studiował na Wydziale Elektrycznym Wyższej Szkoły Technicznej w Dreźnie [Darmstad], gdzie 5 marca 1904 obronił pracę dyplomową i otrzymał tytuł inżyniera elektryka. Zdobytej wiedzy nie zdążył wykorzystać w rodzinnej fabryce (był jednym z pierwszych pochodzących z Łodzi elektryków, i rodzice liczyli. że rozwinie przedsiębiorstwo), bowiem został powołany do wojska i wysłany na wojnę Rosji z Japonią.
Jako jednoroczny ochotnik, po krótkim szkoleniu na letnim obozie został wraz z tysiącami Polaków wysłany na Daleki Wschód w szeregach 24 Wschodniosyberyjskiego Regimentu Strzelców, jako dowódca 4 Roty. Z każdego miasta w którym był postój, na trasie trwającego kilka tygodni i liczącego 9 000 km transportu wysyłał do rodziców pocztówki z pozdrowieniami. Zachorował na tyfus 12 września, i wkrótce (prawdopodobnie 6 października) zmarł w szpitalu w Harbinie. I to była ostatnia wiadomość. Był pierwszym pochodzącym z Łodzi oficerem i pierwszym łódzkim elektrykiem - ofiarą wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905. W zbiorach wnuka jego brata - Jacka Lahmana pozostały zdjęcia w mundurze i oryginał świadectwa ukończenia Wyższej Szkoły Rzemieślniczej w Łodzi.
Jacek Strzałkowski Wyższa Szkoła Rzemieślnicza w Łodzi i jej absolwenci (materiały do dziejów inteligencji technicznej), Łódź 2009, ISBN 83-906647-7-12
