Widget
Podziel się:

Karzeł Wolarza II


Współrzędne: Astronomia 13h58m00,00s; +12°51'00,00"

Karzeł Wolarza II[1]
Dane obserwacyjne (J2000)
GwiazdozbiórWolarz
Typsferoidalna
Rektascensja13h 58m 00s[1]
Deklinacja+12° 51' 00"[1]
Odległość136 ± 7 kly (42 ± 2 kpc)
Rozmiary kątowe8,0+2,2−2,8'[2];
Charakterystyka fizyczna
Jasność absolutna15,8 ± 0,5[3]m
Alternatywne oznaczenia
Boötes II

Karzeł Wolarza IIkarłowata galaktyka sferoidalna, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wolarza, odkryta w 2007 roku dzięki danym z projektu Sloan Digital Sky Survey[3]. Galaktyka oddalona jest około 42 kpc od Słońca i porusza się względem niego z prędkością 120 km/s[3][4]. Jej klasyfikacja jako karłowatej galaktyki sferycznej oznacza, że posiada kulisty kształt a jej efektywny promień wynosi około 51 pc[2][a].

Karzeł Wolarza II jest jednym z najmniejszych i najsłabszych[b] satelitów Drogi Mlecznej - jej jasność jest około 1000 razy większa od słonecznej (wielkość gwiazdowa około -2,7), co jest jasnością o wiele mniejszą od jasności większości gromad kulistych[2]. Pomimo tego masa tej galaktyki jest spora, stosunek masy do światła jest większy niż 100[5].

Gwiezdna populacja Karła Wolarza II składa się głównie z umiarkowanie starych gwiazd, uformowanych 10-12 miliardów lat temu[4]. Metaliczność takich starych gwiazd jest niska, na poziomie [Fe/H] = −1,8, co oznacza, że zawierają co najmniej 80 razy mniej ciężkich pierwiastków niż Słońce[5][4]. Obecnie w galaktyce nie przebiegają procesy formowania się gwiazd. Dotychczasowe pomiary nie wykryły w niej wolnego wodoru - górny limit wynosi jedynie 86 mas Słońca[6].

Karzeł Wolarza II jest położony zaledwie 1,5 stopnia (~1,6 kpc) od innej galaktyki karłowatej - Karła Wolarza I, ale fizyczny związek między nimi jest mało prawdopodobny, gdyż poruszają się w przeciwnych kierunkach w stosunku do Drogi Mlecznej. Ich względna prędkość, około 200 km/s, jest zbyt duża. Bardziej prawdopodobna jest ich zależność od Strumienia Strzelca a co za tym idzie od eliptycznej galaktyki karłowatej Strzelca (SagDEG). Karzeł Wolarza II może zarówno satelitą galaktyki SagDEG jak i gromadą gwiazd oderwaną od głównej galaktyki 4–7 miliardów lat temu[4].

Uwagi

  1. Inne źródła podają rozmiar efektywnego promienia na 36 pc.[5]
  2. Jedynie Segue 1, Segue 2 i Willman 1 są słabsze.[2]

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 SIMBAD Astronomical Database. W: Results for Bootes II [on-line]. [dostęp 2010-02-20].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Nicolas F. Martin, de Jong, Jelte T. A.; Rix, Hans-Walter. A Comprehensive Maximum Likelihood Analysis of the Structural Properties of Faint Milky Way Satellites. „The Astrophysical Journal”. 684, s. 1075–1092, 2008. doi:10.1086/590336 (ang.). 
  3. 3,0 3,1 3,2 S.M Walsh, H. Jerjen, B. Willman. Pair of Boötes: A New Milky Way Satellite. „The Astrophysical Journal Letters”, s. L83–L86, 2007. doi:10.1086/519684 (ang.). 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Andreas Koch, Wilkinson, Mark I.; Kleyna, Jan T. et al.. A Spectroscopic Confirmation of the Bootes II Dwarf Spheroidal. „The Astrophysical Journal”. 690, s. 453–462, 2009. doi:10.1088/0004-637X/690/1/453. 
  5. 5,0 5,1 5,2 S.M. Walsh, Willman, B.; Sand, D. et al.. Boötes II ReBoöted: An MMT/MegaCam Study of an Ultrafaint Milky Way Satellite. „The Astrophysical Journal”. 688, s. 245–253, 2008. doi:10.1086/592076. 
  6. Jana Grcevich, Putman, Mary E.. H I in Local Group Dwarf Galaxies and Stripping by the Galactic Halo. „The Astrophysical Journal”. 696, s. 385–395, 2009. doi:10.1088/0004-637X/696/1/385. 

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne