| Kasa im. Józefa Mianowskiego — Fundacja Popierania Nauki | |
| Prezes | Leszek Zasztowt |
| Profil działalności | nauka |
| Rok założenia | 12 lipca 1881 |
| Nr KRS | 0000050302 |
| Data rejestracji | 5 października 2001 |
| Status | organizacja pożytku publicznego |
| Rodzaj stowarzyszenia | fundacja |
| Siedziba |  Warszawa |
| Zasięg | Rzeczpospolita Polska |
| Adres | Nowy Świat 72 00-330 Warszawa |
| Powiązania | Polska Akademia Nauk Towarzystwo Naukowe Warszawskie Fundacja na rzecz Nauki Polskiej Fundacja im. Stefana Batorego |
| Strona internetowa | |
Kasa im. Józefa Mianowskiego — Fundacja Popierania Nauki – organizacja powstała powstała 12 lipca 1881.
Wśród czterdziestu pięciu pierwotnych założycieli Kasy znaleźli się m.in.: Jerzy Aleksandrowicz, Ignacy Baranowski, Eugeniusz Dziewulski, Aleksander Głowacki (Bolesław Prus), Władysław Holewiński, Aleksander Kraushar, Leopold Stanisław Kronenberg, Stanisław Leopold Kronenberg, Jakub Natanson, Józef Kazimierz Plebański, Stanisław Przystański, Henryk Sienkiewicz, Antoni Ślósarski, Karol Strasburger, Filip Sulimierski, August Wrześniowski i Bronisław Znatowicz.
6 października 1881 powołano Komitet zarządzający Kasą, na którego czele stanął dr Tytus Chałubiński – były profesor warszawskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej i Szkoły Głównej. Wiceprezesem został Stanisław Kronenberg - finansista i mecenas nauk, jeden z najbogatszych ludzi w ówczesnym zaborze rosyjskim. Kasjerem (skarbnikiem) Kasy wybrano Karola Deikego - finansistę, prezesa Banku Handlowego w Warszawie. Sekretarzem Komitetu Kasy został lekarz społecznik Karol Dobrski. Pozostałymi członkami Komitetu wybrano: Piotra Chmielowskiego, Mścisława Godlewskiego, Władysława Holewińskiego, Jakuba Natansona, Henryka Sienkiewicza, Franciszka Śliwickiego, Henryka Struve i Filipa Sulimierskiego. Wszyscy członkowie Komitetu związani byli w przeszłości ze Szkołą Główną.
Instytucja ta już w XIX w. stała się największą polską organizacją wspomagającą badania i wydawnictwa naukowe. W pewnym okresie, tuż przed wybuchem I wojny światowej, dzięki zapisom ojca ropy bakijskiej polskiego geologa Witolda Zglenickiego dysponowała tak wielkimi funduszami, że nie mogła ich wydać. Kasa im. Józefa Mianowskiego, funkcjonująca w okresie II Rzeczypospolitej jako Instytut Popierania Nauki, zlikwidowana została 31 grudnia 1952 wraz z Towarzystwem Naukowym Warszawskim.
Aktem notarialnym z dnia 20 maja 1991 r. Kasa im. Józefa Mianowskiego została reaktywowana jako Fundacja Popierania Nauki. Dnia 11 października 1991 r. wpisana została do rejestru fundacji decyzją Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy.
