| Katyń | |
| Gatunek | film wojenny |
| Data premiery |  17 września 2007 |
| Kraj produkcji |  Polska |
| Język | polski, niemiecki, rosyjski |
| Czas trwania | 125 minut |
| Reżyseria | Andrzej Wajda |
| Scenariusz | Andrzej Wajda Przemysław Nowakowski Władysław Pasikowski |
| Główne role | Maja Ostaszewska Artur Żmijewski Paweł Małaszyński Andrzej Chyra |
| Muzyka | Krzysztof Penderecki |
| Zdjęcia | Paweł Edelman |
| Scenografia | Magdalena Dipont |
| Kostiumy | Magdalena Biedrzycka Andrzej Szenajch (mundury i militaria) |
| Montaż | Milenia Fiedler Rafał Listopad |
| Produkcja | Michał Kwieciński |
| Dystrybucja | ITI Cinema |
| Budżet | 15 000 000 PLN |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
.jpg)
Katyń – polski film wojenny (dramat wojenny) z 2007 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy, który przedstawia zbrodnię katyńską. Zdjęcia do filmu rozpoczęto 3 października 2006, a ukończono 9 stycznia 2007. Uroczysta premiera filmu odbyła się 17 września 2007 w Warszawie, w rocznicę agresji sowieckiej na Polskę w 1939 roku.
Tytuł roboczy filmu to: Post mortem. Opowieść katyńska, taki jak powieści filmowej Andrzeja Mularczyka, na podstawie której został nakręcony. Film został nominowany do Oscara 2007 w kategorii Najlepszy film nieanglojęzyczny[1].
Film zdobył główną nagrodę dla najlepszego polskiego filmu PNF Orły 2008 – w sumie twórcy filmu otrzymali najwięcej, bo 7 statuetek w różnych kategoriach. Magdalena Biedrzycka otrzymała Europejską Nagrodę Filmową za rok 2008 w kategorii Prix D’Excellence za kostiumy do tego filmu[2].
Spis treści |
Film przedstawia zbrodnię katyńską z 2 perspektyw: kobiet, oczekujących na powrót swoich mężów, synów i ojców oraz z perspektywy samych internowanych oficerów, którzy nie tracąc nadziei, do końca wierzą w szczęśliwy powrót do domu. Poznajemy losy rotmistrza Andrzeja (Artur Żmijewski), porucznika Jerzego (Andrzej Chyra), generała dywizji (Jan Englert), który do końca stara się podtrzymać na duchu pozostałych żołnierzy oraz porucznika pilota i konstruktora (Paweł Małaszyński), który w obozie przeżywa załamanie nerwowe. Wszyscy, prócz Jerzego, który ocaleje w niewyjaśniony sposób, zginą w lesie katyńskim.
Jerzy po latach odnajduje się w szeregach Ludowego Wojska Polskiego i wraca do ojczyzny, jednak pobyt w "nowej" Polsce okaże się dla niego za trudny – dręczony wyrzutami sumienia, nie potrafiąc kłamać w sprawie okrutnej zbrodni, popełni samobójstwo.
Drugi wiodący wątek to historia kobiet, które czekają na powrót oficerów do domu – żona rotmistrza Anna, matka rotmistrza Maria, żona generała Róża i dwie siostry porucznika pilota – Agnieszka oraz Irena. Po wojnie kobiety starają się walczyć z fałszem władzy komunistycznej i do końca mieć wiarę w powrót mężczyzn do domu.
Prawda historyczna jest przedstawiona w zakończeniu filmu. Drastycznie ukazano rzeź na polskich oficerach, przedstawiając naturalistycznie rozstrzelanie głównych bohaterów wątku obozowego (generała, rotmistrza, porucznika pilota) oraz innych wojskowych.
oraz
W październiku 2007 roku minister obrony Aleksander Szczygło wydał rozkaz, by każdy żołnierz Wojska Polskiego obowiązkowo obejrzał film Katyń[3].
| Data | Kraj | Dystrybutor |
|---|---|---|
| 21 września 2007 | ||
| 14 października 2007 | ||
| 15 lutego 2008 | ||
| 3 maja 2008 (Premiera TV) 14 kwietnia 2008 (Premiera kinowa) | ||
| 4 czerwca 2008 | ||
| 8 lipca 2008 | ||
| 24 sierpnia 2008 | ||
| 11 października 2010 | ||
| 7 listopada 2008 | ||
| 22 listopada 2007 | ||
| 12 grudnia 2008 | ||
| 9 stycznia 2009 | ||
| 2 stycznia 2009 | ||
| 10 kwietnia 2009 | ||
| 15 maja 2009 |
Ponadto film był rozpowszechniany w takich krajach jak: Słowacja, Austria, Łotwa, Bułgaria, Tajwan, Litwa, Brazylia oraz Iran w roku 2008; Norwegia, Ukraina, Japonia, USA, Słowenia, Australia w roku 2009[4].
W Chinach oficjalnie zabroniono wyświetlać i sprzedawać kopię filmu jako "niezgodną z punktem widzenia władz ChRL", jednak są one dostępne w pirackich wersjach[5].
W Rosji film wyemitowano 2 kwietnia 2010 w telewizji Rossijskoje Tieleradio w kanale tematycznym Rossija K (oglądalność 1,5% widzów), a 11 kwietnia (dzień po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku) w kanale Rossija 1 (oglądalność 4,4% widzów)[6]. Rossija 1 zgromadziło przed telewizory 2,8 mln telewidzów[7].
Po katastrofie w Smoleńsku i szerokiej relacji z tych wydarzeń w świecie wiele innych stacji telewizyjnych w różnych państwach wyraziło zainteresowanie emisją filmu[8].
 | Treść tej sekcji może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż ją poprawić. |
Film od początku cieszył się poparciem władz i instytucji państwowych. Zebrał wiele pozytywnych recenzji. Pojawiły się także głosy krytyki.
Włoski dystrybutor filmu Movimento Film spotkał się z dużymi problemami wprowadzając obraz do włoskich kin. Jak powiedział w wywiadzie dla mediolańskiego dziennika "Il Giornale" Mario Mazzarotto pierwsze problemy miał już w Warszawie – odwoływano przedstawiciela TVP, który miał pertraktować koszty dystrybucji we Włoszech. Według Mazzarotto sam Wajda widział w jednym z państwowych dokumentów, podpisanych przez przedstawicieli władz, zdanie sugerujące, iż film będzie fiaskiem za granicą "z powodów politycznych"[9]. We Włoszech dzieła Wajdy nie chciano wyświetlać, szukając wytłumaczenia w dużej ilości filmów w okresie, w którym miał wejść na ekrany. Autor wspomnianego artykułu sugeruje jednak, iż prawdziwym powodem problemów z dystrybucją miało być prokomunistyczne nastawienie odpowiedzialnych za tę sferę życia kulturalnego na Półwyspie Apenińskim[9].
Filmu nie udało się pokazać na festiwalu filmowym w Wenecji, co zostało zauważone przez niektórych włoskich krytyków[10].
| ||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||
