Kazimierz Głowacki (ur. 16 lipca 1940 w Skarżysku-Kamiennej) – kontradmirał Marynarki Wojennej RP, żołnierz, dyplomata wywiadu wojskowego, inżynier nawigator morski. W okresie od 1960 do 1999 roku służył w SZ PRL i Siłach Zbrojnych RP. Był morskim oficerem pokładowym, a następnie oficerem wojskowych służb specjalnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i RP. W latach 1996-1997 kierował Wojskowymi Służbami Informacyjnymi.
[edytuj] Wykształcenie
Kazimierz Głowacki urodził się 16 lipca 1940 roku w Skarżysku-Kamiennej. Od 1960 roku odbywał zasadniczą służbę wojskową w pułku czołgów w Lidzbarku Warmińskim. Po ukończeniu w 1962 roku Podoficerskiej Szkoły Samochodowej w Pile został przyjęty na Wydział Pokładowy Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni. W 1966 roku otrzymał promocję oficerską i tytuł inżyniera nawigatora statku morskiego, natomiast w 1969 roku odbył specjalistyczne przeszkolenie w Ośrodku Szkolenia Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie.
[edytuj] Służba wojskowa
Pierwsze stanowisko służbowe w Marynarce Wojennej PRL objął w 7 dywizjonie niszczycieli, gdzie został dowódcą działu I nawigacyjnego ORP "Błyskawica". Następnie był pomocnikiem szefa Oddziału Organizacyjno-Szkoleniowego, starszym radcą ds. językowych oraz starszym pomocnikiem szefa Oddziału Organizacyjno-Szkoleniowego w Zarządzie II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie. Od 1971 do 1973 roku pełnił funkcję oficera do zleceń Attachatu Wojskowego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w Stanach Zjednoczonych. Po powrocie do kraju wyznaczono go oficerem, a następnie starszym oficerem w Zarządzie II. W 1979 roku został zastępcą attaché wojskowego PRL w Ottwawie, Kanada, a w 1983 roku objął stanowisko zastępcy szefa Oddziału Organizacyjno-Szkoleniowego. W latach 1986-1990 był attaché wojskowym w Londynie, Wielka Brytania.
Do 1991 roku przebywał w dyspozycji Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, po czym został zastępcą szefa Zarządu III ds. Kontrwywiadu w Inspektoracie Wojskowych Służb Informacyjnych w Warszawie. W okresie od 1993 do 1995 roku kierował Zarządem Kontrwywiadu WSI. Następnie znajdował się w dyspozycji szefa Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej. W latach 1996-1997 był Szefem Wojskowych Służb Informacyjnych. W 1999 roku przeszedł w stan spoczynku z dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.
[edytuj] Odznaczenia
[edytuj] Bibliografia
- Mariusz Jędrzejko, Marek Paszkowski, Mariusz Krogulski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002), Wydawnictwo Von Borowiecky, Warszawa 2002, ISBN 83-87689-46-7.
kontradmirał
