| Kazimierz Józef Kowalski | ||
| ||
| Data i miejsce urodzenia | 2 marca 1896 Gniezno | |
| Data i miejsce śmierci | 6 maja 1972 Częstochowa | |
| biskup diecezjalny chełmiński | ||
| Okres sprawowania | 1946–1972 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 8 października 1922 | |
| Nominacja biskupia | 4 marca 1946 | |
| Sakra biskupia | 4 sierpnia 1946 | |
Kazimierz Józef Kowalski (ur. 2 marca 1896 w Gnieźnie, zm. 6 maja 1972 w Częstochowie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny chełmiński w latach 1946–1972.
Podczas I wojny światowej został przymusowo wcielony do armii niemieckiej i uczestniczył w działaniach wojennych. Brał udział w powstaniu wielkopolskim w stopniu kapitana Wojska Polskiego.
Studiował w Poznaniu, Strasburgu i Gnieźnie. Święcenia kapłańskie przyjął 8 października 1922. Uzupełniał następnie studia (głównie w kierunku filozoficznym) w Louvain, Rzymie i Monachium. Po powrocie ze studiów zagranicznych był profesorem w seminarium duchownym w Poznaniu i w Gnieźnie. W 1935 został rektorem seminarium poznańskiego. Był również profesorem Uniwersytetu Poznańskiego oraz duszpasterzem środowiska poznańskich intelektualistów.
Podczas II wojny światowej, z ciążącym na nim wyrokiem śmierci, ukrywał się w diecezji przemyskiej, gdzie wykonywał pracę duszpasterską.
4 marca 1946 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji chełmińskiej. Konsekrowany został 4 sierpnia 1946. W trudnych latach powojennych dbał szczególnie o rozwój powołań kapłańskich, tworzył nowe placówki duszpasterskie. W 1959 przeprowadził synod diecezjalny. Uczestniczył w pracach soboru watykańskiego II. W 1965 zwrócił się do papieża Pawła VI z prośbą o wydanie pisma zezwalającego na koronację cudownej figury Matki Boskiej Sianowskiej.
Autor wielu prac teologicznych i filozoficznych (filozofia chrześcijańska).
| Poprzednik Stanisław Wojciech Okoniewski | Biskup diecezjalny chełmiński 1946–1972 | Następca Bernard Czapliński |