Klemens Aleksandryjski

Święty Klemens Aleksandryjski
Titus Flavius Clemens
Ojciec Kościoła święty mnich[1]
Data urodzenia	ok. 150 Aleksandria
Data śmierci	ok. 212 Anatolia
Kościół / wyznanie	katolicki, prawosławny
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Klemens Aleksandryjski, właśc. Titus Flavius Clemens (ur. prawdopodobnie 150 w Aleksandrii, zm. ok. 212 w Azji Mniejszej) – piszący po grecku teolog wczesnochrześcijański, Ojciec Kościoła opiewany przez Leona VI, poeta; zaliczany w poczet świętych katolickich oraz prawosławnych.

[edytuj] Życie

Już jako dorosły, nie znalazłszy filozofii pełnej odpowiedzi na poszukiwania prawdy, nawrócił się na chrześcijaństwo. Nie porzucił swego umiłowania filozofii. Jego nauczycielem był Panten, założyciel aleksandryjskiej szkoły katechetycznej, jednej z najważniejszych w starożytności. Po Pantenie kierownikiem szkoły został Klemens. W czasie prześladowania za Septymiusza Sewera, w roku 202 opuścił Aleksandrię i udał się do Azji Mniejszej, gdzie zmarł ok. 212 r. Nauczał filozofii greckiej, traktując ją jako wprowadzenie do chrześcijaństwa. Jego uczniem był Orygenes^[2].

[edytuj] Poglądy

Klemens jest uznany za pierwszego chrześcijańskiego teologa, który podłożył podwaliny pod teologię poprzez analizę Objawienia za pomocą pojęć zaczerpniętych z filozofii greckiej. Był obrońcą dogmatu o Trójcy Świętej oraz jednym z pierwszych ortodoksyjnych głosicieli świętości małżeństwa chrześcijańskiego^[3]; pisał także o równouprawnieniu kobiet i bezwzględnej ochronie życia poczętego. Wyznawał wiarę w ukrytą obecność zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa także w innych religiach poza chrześcijańską. Chrześcijan nazywał "prawdziwymi filozofami", stosując termin gnoza na oznaczenie wtajemniczenia, jakie posiedli dzięki poznaniu Syna Bożego. Zachęcał pogan do nawrócenia; jego dzieło skierowane do Greków, było pierwszym pismem wczesnochrześcijańskim, które nie miało polemicznego stosunku do kultury greckiej.

[edytuj] Dzieła

Autor zachowanych dzieł: Słowo zachęty dla pogan, Wychowawcy i Kobierców. Jego dzieło skierowane do Greków, było pierwszym pismem wczesnochrześcijańskim, które nie wyśmiewało kultury greckiej.

[edytuj] Wydania krytyczne

• Protrepticus ad Graecos (Zachęta Greków) – SCh 2bis (2004 r.) – wyd. P. Claude Mondésert, M. André Plassart.
• Paedagogus (Wychowawca): t. 1 SCh 70 (1960 r.); t. 2. SCh 108 (1965 r.); t. 3 SCh 158 (1970 r.) – wyd. O. Stählin.
• Stromata (Kobierce)
  • PG 8,685-1382 oraz 9,9-602; wyd. D. Nicolas Le Nourry, J.-P. Migne.
  • Die greichischen christlichen Schriftsteller der ersten Jahrhunderte (GCS) – Berlin, t. 15 (1939 r.) oraz 17 (1909 r.), wyd. O. Stählin.
  • SCh:

• Wypisy z Teodota - SCh 23 - wyd. P. François Sagnard /1948 r./

[edytuj] Przekłady polskie

• Zachęta Greków (Protreptikos pros Hellenas) w: Apologie. M. Szarmach, A. Świderkówna, J. Sołowianiuk (przekład); M. Szarmach, J. Sołowianiuk (wstępy i oprac.); E. Stanula (red.). Warszawa: ATK, 1988, seria: PSP 44. 
• Kobierce zapisków filozoficznych dotyczących prawdziwej wiedzy, t. 1-2, Janina Niemirska-Pliszczyńska (przekład, wstęp, komentarz, indeksy) PAX ATK, Warszawa 1994. ISBN 978-83-211-0681-6
• Który człowiek bogaty może być zbawiony?, ks. Jan Czuj (przekład), ks. Józef Naumowicz (wstęp, opracowanie), w. Mała biblioteka Ojców Kościoła, t. 2, Wydawnictwo M, Kraków 1999.
• Wypisy z Theodota, WAM, Kraków 2001. ISBN 83-7097-930-0

[edytuj] Zobacz też

• Ojcowie Kościoła
• Tajemna Ewangelia Marka

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Katecheza Benedykta XVI o Klemensie Aleksandryjskim
• Dzieła Ojców Kościoła z II wieku (ang.) Pisma Klemensa: Protrepticus (Exhortation to the Heathen), Paedagogus (The Instructor), Stromata (The Stromata, or Miscellanies).