Kod (łac. codex – spis) – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, w technice cyfrowej.
W semiotyce kod to system znaków. Wyróżnia się m.in. kody otwarte i zamknięte.
W teorii informacji kod to reguła, według której informacjom cyfrowym k-wymiarowym zwanym też informacjami pierwotnymi (źródłowymi) lub ciągami informacyjnymi 
złożonymi z informacji elementarnych 
przyporządkowane są ciągi kodowe n-wymiarowe 
, czyli sygnały złożone z n sygnałów elementarnych 
, przy czym 
.
W informatyce wyróżnia się kod źródłowy i kod wynikowy. W telekomunikacji wyróżnia się kodowanie liniowe.
W przypadku zabezpieczania nadawanego sygnału przed błędami podczas transmisji można mówić o kodach korekcyjnych albo o kodach detekcyjnych.
