| Bazylika kolegiacka Grobu Bożego w Miechowie | |
| bazylika mniejsza, kolegiata, kościół parafialny | |
 333 z 06.12.1971 r.oraz 969 z 21.03.1978 r. (zespół klasztorny bożogrobców)[1] | |
 Bazylika Kolegiacka w Miechowie | |
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Miechów |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Parafia | Grobu Bożego w Miechowie |
| Wezwanie | Grobu Pańskiego |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Kolegiata Grobu Bożego w Miechowie – miechowska kolegiata jest trzynawową trójprzęsłową bazyliką gotycką z XIV/XV wieku z fragmentami romańskimi z pierwszego trzydziestolecia XIII wieku, przebudowaną w stylu późnobarokowym w drugiej połowie XVIII wieku. Jest siedzibą Miechowskiej Kapituły Kolegiackiej. W 1996 roku uzyskała od Jana Pawła II tytuł Bazyliki mniejszej.
Spis treści |
Do kolegiaty wchodzi się przez kruchtę znajdującą się przy południowej nawie. Jest to kwadratowy dwu kondygnacyjny budynek o ściętych narożnikach, nakryty płaską kopułą z obeliskiem na szczycie. Na zewnątrz kruchty we wnękach znajdują się dwie rzeźby: Ofiarowanie z XVII wieku oraz późno barokowa św. Jadwiga Śląska. Na wysokich cokołach stoją rzeźby: św. Piotr, św. Paweł oraz postacie dwóch aniołów. W prezbiterium Bazyliki widnieje portret Makariusza, biskupa Jerozolimy z IV wieku, inicjatora budowy Bazyliki Grobu Bożego w Jerozolimie. W tle obrazu widoczny jest Grób Pański.
W przylegającym do niej budynku klasztornym, dawniej bożogrobców, na dziedzińcu wewnętrznym znajduje się Kaplica Grobu Chrystusa – gotycko-renesansowa kopia kaplicy w Jerozolimie, w niej Grób Pański oraz kopia całunu turyńskiego.
Miechowska kopia Grobu Pańskiego została zbudowana około 1530 roku w linii wschód-zachód, tak jak grób w Jerozolimie. Odpowiada opisowi biblijnemu: łoże grobowe znajduje się po prawej stronie (pomieścić może pięć osób), posiada małe wejście, (by zajrzeć do środka trzeba się przed nim mocno schylić), zasunąć go można dużym kamieniem. Wymiary wewnętrzne są bardzo zbliżone lub identyczne w stosunku do pierwowzoru jerozolimskiego. Z okresu budowy grobu pochodzą prawdopodobnie renesansowe malowidła zdobiące jego kopułę, odkryte na przełomie lat 2008-2009[2].
Kościołowi swój poemat poświęcił słynny śląski poeta Norbert Bończyk[3]
