Komedia romantyczna – gatunek filmu o charakterze komediowym, głównie o tematyce miłosnej. Komedia romantyczna ma przeważnie szczęśliwe zakończenie. Połączenie komedii i melodramatu, z pełną humoru akcją, dowcipnymi dialogami oraz z charakterystyczną parą bohaterów.
Komedia romantyczna cieszyła się wielkim powodzeniem od połowy lat 30. do połowy lat 50. XX w., gdy mistrzami tego gatunku byli Ernst Lubitsch (Sklep na rogu, 1939; Dama w gronostajach, 1948), Frank Capra (Pan z milionami, 1936), George Stevens (Penny Serenade, 1941), George Cukor (Żebro Adama, 1949) czy Billy Wilder (Sabrina, 1954; Miłość po południu, 1957).
Renesans popularności, który nastąpił w latach 90., spowodowany był poniekąd kryzysem kina akcji. Fabuły nowych komedii romantycznych wyraźnie nawiązują do klasycznych wzorców (przypadkowe spotkanie dwojga ludzi, którzy w końcu odkrywają, że są sobie przeznaczeni), toteż nierzadko zdarzają się odpowiedniki filmów sprzed lat, np. Masz wiadomość (1998) będące powtórzeniem Sklepu na rogu.
Można wyróżnić kilka głównych motywów komedii romantycznej:
O sukcesie komedii romantycznych rozstrzygali aktorzy, przed laty byli to Katharine Hepburn, Spencer Tracy, dziś – Meg Ryan, Tom Hanks, Hugh Grant, Julia Roberts, Jennifer Aniston.
W Polsce niezwykłą popularnością cieszą się komedie romantyczne zrealizowane przez Ryszarda Zatorskiego i Tadeusza Lampkę (MTL Max Film). Od Nigdy w życiu (2004), przez Tylko mnie kochaj (2006) i Dlaczego nie! (2007). Pierwsze dwa z nich obejrzało w kinach w sumie ponad 3 mln widzów.
