| Komornik | |
| Gatunek | Dramat |
| Data premiery | 7 października 2005 |
| Kraj produkcji |  Polska |
| Język | polski |
| Czas trwania | 100 min. |
| Reżyseria | Feliks Falk |
| Scenariusz | Grzegorz Łoszewski |
| Główne role | Andrzej Chyra, Małgorzata Kożuchowska, Kinga Preis, Jan Frycz |
| Muzyka | Bartłomiej Gliniak |
| Zdjęcia | Bartosz Prokopowicz |
| Scenografia | Anna Wunderlich |
| Kostiumy | Małgorzata Braszka |
| Montaż | Krzysztof Szpetmański |
Komornik – polski film z 2005 roku w reżyserii Feliksa Falka.
Zdjęcia do filmu rozpoczęto w listopadzie 2004, a zakończono 5 stycznia 2005. Zdjęcia powstały w Warszawie i Wałbrzychu. Film był kręcony z tzw. "ręki"[1].
Spis treści |
Akcja filmu toczy się w Wałbrzychu i okolicach. Film przedstawia dwie doby z życia głównego bohatera, tytułowego komornika sądowego – Lucjana Bohme. Bezkompromisowo wykonuje on swoją pracę, posuwając się do zajęcia aparatury medycznej w miejscowym szpitalu, czy wykopania z grobu zmarłej staruszki, by udowodnić, że jej wnuk nieuczciwie zaciągnął w banku kredyt. Pojawiając się u dłużników wraz z aplikantem Jaśkiem, budzi złość i przerażenie, nierzadko agresję. Nie przepadają za nim także koledzy ze środowiska prawniczego.
Pewnego dnia spotyka dawną miłość, Gosię. Niedługo później trafia do mieszkania, gdzie próbuje zająć jedyną wartościową rzecz – akordeon, na którym ciężko chore dziecko uczy się grać. W czasie szarpaniny pojawia się Gosia – matka chorej dziewczynki, która z przerażeniem odkrywa prawdziwą naturę przyjaciela z dawnych lat. Okazuje się także, że wnuk odkopanej przez Lucjana staruszki, dobrze zapowiadający się piłkarz, który za przekręt ma trafić do więzienia – popełnia samobójstwo. W końcu także koledzy z pracy mają dość bezlitosnego komornika – próbują go skorumpować, podsuwając mu pieniądze przez dłużnika, biznesmena Wiśniaka. Bohme przyjmuje łapówkę, zamierzając ją zdeponować i ujawnić próbę przekupstwa, ale w przypływie dobroci w ciągu jednej nocy rozdaje ogromną sumę innym dłużnikom. Nazajutrz zostaje zatrzymany – próbuje się bronić, ale wszyscy, którym pomógł, udają że nic nie otrzymali od komornika. Jedynie Gosia próbuje bronić Bohme, ale zostaje odprawiona przez prokuratora. Lucjan zostaje w końcu oczyszczony z zarzutów, jednocześnie staje się jednak zależny od reszty prawników.
Finałową sceną filmu jest pogrzeb starego prawnika Chełsta, podczas którego prezes sądu wygłasza wzniosłą mowę o zawodowej uczciwości środowiska prawniczego – Lucjan przerywa mu, po czym opuszcza uroczystość.
|
|
Na 30. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w 2005 roku, Komornik zdobył Złote Lwy dla najlepszego filmu. Nagrody przyznano także za:
W 2006 roku film okazał się bezapelacyjnym zwycięzcą Polskie Nagrody Filmowe – zdobył siedem Orłów za:
a także nagrodę publiczności.
Film zdobył również nagrodę jury ekumenicznego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie.
| ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
| |||||||||||
