Koncert (łac. concerto – spieram się, walczę, współzawodniczę[1]) - forma muzyczna, której istotą jest kontrastowanie partii zespołu (orkiestry) i partii solowej, zespołu i grupy solistów (concerto grosso), bądź samych partii solowych (np. koncerty wokalne).
Jako pierwszy użył słowa "koncert" Adam Jarzębski do określenia utworów ściśle instrumentalnych, przedtem bowiem nazywano "koncertem" zespoły wokalno-instrumentalne o znamionach koncertowego współzawodniczenia.[2]
Koncert w najczęściej spotykanej postaci ma budowę trzyczęściową i przeznaczony jest na instrument solowy z towarzyszeniem orkiestry. Forma koncertu, wywodząca się z barokowego concerto grosso oraz sonaty da chiesa, ugruntowana została na początku XVIII wieku. Niektóre koncerty, zwłaszcza dziewiętnastowieczne, mają charakter wirtuozowski i popisowy.
