| Kongres Ukraińskich Nacjonalistów | |
 | |
| Lider | Stepan Braciuń |
| Data założenia | 18 października 1992 |
| Deklarowana ideologia polityczna | nacjonalizm ukraiński Mykoły Michnowskiego i Dmytra Doncowa |
| Barwy | czerwień, czerń |
| strona oficjalna | |
.jpg)
Kongres Ukraińskich Nacjonalistów (ukr. Конгрес Українських Націоналістів, KUN) – nacjonalistyczna i antykomunistyczna ukraińska partia polityczna.
Spis treści |
Kongres został utworzony 18 października 1992, a zarejestrowany 26 stycznia 1993 z inicjatywy Jarosławy Stećko, kierującej partią nieprzerwanie do swojej śmierci w 2003. Partia uważa się za spadkobierczynię Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.
W Radzie Najwyższej od powstania do 2007 KUN był reprezentowany z reguły przez 2–4 deputowanych. W 1998 organizowana głównie przez Kongres lista krajowa bloku "Narodowy Front" nie przekroczyła progu wyborczego. W 2002 i 2006 przedstawiciele ugrupowania startowali z listy Bloku Nasza Ukraina.
W lipcu 2007 KUN przystąpił do nowej koalicji Nasza Ukraina-Ludowa Samoobrona. Ostatecznie jednak partia nie weszła w skład bloku, jako formalną przyczynę wskazując na plany utworzenia na bazie NU-NS jednolitej partii politycznej po wyborach. Nieoficjalnym powodem był jednak brak szans na umieszczenie nazwiska jej przewodniczącego (od 2003) Ołeksija Iwczenki na wspólnej liście wyborczej. Na pozycję w pierwszej "setce" listy "Megabloku" (z puli NUNS) został natomiast wpisany wiceprezes Kongresu, poseł Jewhen Hirnyk, którego wkrótce wykluczono za to z partii. W rezultacie KUN nie wystartował w wyborach i nie jest reprezentowany w parlamencie VI kadencji.
Program oparty jest na założeniach nacjonalizmu ukraińskiego. Kongres za swoich ideologów uznaje Mykołę Michnowskiego i Dmytra Doncowa. Postuluje utworzenie niezależnego, demokratycznego, jednolitego, praworządnego, europejskiego ukraińskiego państwa narodowego. Jako najwłaściwszy system KUN wskazuje republikę parlamentarno-prezydencką z dużą władzą samorządów lokalnych. Kongres domaga się m.in. przyznania członkom OUN-UPA statusu uczestników działań wojennych, wypłacenia przez Federację Rosyjską odszkodowań finansowych dla represjonowanych i przymusowo deportowanych obywateli USRR, pełnej ukrainizacji procesu nauczania szkolnego, walki z dominacją rosyjskojęzycznych publikacji książkowych, dążenia do uznania przez Organizację Narodów Zjednoczonych Wielkiego Głodu w latach 1932–1933 za ludobójstwo.
