Konwencja dublińska − umowa podpisana w ramach Wspólnoty europejskiej 15 czerwca[1] 1990 roku (weszła w życie 1 września 1997) dotycząca zasad rozpatrywania wniosku o azyl przez państwa członkowskie UE. Zawarto w niej definicje pojęć wiza wjazdowa i tranzytowa, cudzoziemiec, wniosek o azyl, pozwolenie na pobyt.
Konwencja została zastąpiona nową umową Dublin II w 2003 roku.
