Współczesne kraje arabskie to kraje, w których znaczącą część ludności stanowią Arabowie lub które są ściśle związane z Arabami. Pojęcie "kraju arabskiego" nie jest ściśle zdefiniowanym. Wyznaczają go zachodzące na siebie kryteria językowe, historyczne, kulturowe i polityczne. W krajach Maghrebu znaczną rolę odgrywają Berberowie, na tyle silnie zarabizowani, że krajów tych nie wyłącza się z grupy krajów arabskich. Krajów arabskich nie można utożsamiać z ogółem krajów islamskich – są one wyodrębnione ze względu na istnienie kulturowej i językowej wspólnoty (kultura arabska kształtowana jest zresztą przez wiele religii). Arabowie stanowią, wg różnych źródeł, jedynie od 15 do 20% wszystkich wyznawów islamu, zaś krajem o największej populacji muzułmanów na świecie jest Indonezja – kraj niearabski. Tuż po niej na liście plasują się kraje spoza świata arabskiego: Pakistan, Indie i Bangladesz.
Do krajów arabskich nie wlicza się także tych, w których Arabowie stanowią po prostu dużą mniejszość etniczną (np. Iran, Turcja, Francja) lub których kultury i dzieje kształtowali, lecz obecnie nie odgrywają w nich większej roli (Malta, Afryka Wschodnia, Indonezja, południowe Indie). Wlicza się do nich czasem kraje nie zamieszkane przez etnicznych Arabów w których jednak wpływy arabskiej kultury są silne, i które wykazują dążenia do integracji ze światem arabskim (np. Dżibuti, Komory, Somalia).
Kraje arabskie mają własną organizację o nazwie Liga Państw Arabskich.
