| Kriegsmarine | |
 | |
| Bandera wojenna Kriegsmarine | |
| Historia | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Sformowanie | 21 maja 1935 |
| Rozformowanie | 22 lipca 1945 |
| Tradycje | |
| Rodowód | Reichsmarine |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | Bundesmarine Volksmarine |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | Grossadmiral Erich Raeder |
| Ostatni | Generaladmiral Walter Warzecha |
| Działania zbrojne | |
| hiszpańska wojna domowa, II wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | marynarka wojenna |
| Skład | Flota, Obszar Morza Północnego, Obszar Morza Bałtyckiego, Grupa Marynarki Wschód (1939) |
Kriegsmarine (die Kriegsmarine, rodzaj żeński; niem. tłum. Kriegs - wojenna i Marine - marynarka) - marynarka wojenna III Rzeszy Niemieckiej, część sił zbrojnych Niemiec istniejąca w latach 1935-1945 w ramach Wehrmachtu.
Spis treści |
Marynarka niemiecka Reichsmarine była wiązana przez limity ilościowe i dotyczące wielkości okrętów, przez Traktat wersalski. Od początku lat 30. XX wieku Niemcy, na fali odrzucania traktatu wersalskiego przystąpiły do rekonstrukcji marynarki wojennej. Zwiększały systematycznie liczbę lekkich jednostek (niszczyciele, torpedowce, kutry torpedowe).
21 maja 1935 marynarka III Rzeszy niemieckiej została przemianowana z Reichsmarine na Kriegsmarine. 18 czerwca 1935 zostało też zawarte brytyjsko-niemieckie porozumienie morskie, w którym ustalono docelową łączną wyporność niemieckich jednostek bojowych na 450 000 t (35% w stosunku do Royal Navy). Porozumienie to przekreśliło ograniczenia nałożone traktatem wersalskim i stało się formalną podstawą do gwałtownego rozwoju ilościowego i jakościowego floty niemieckiej. Od 1935 do wybuchu II wojny światowej zbudowano: 2 okręty liniowe, 3 krążowniki ciężkie, 16 niszczycieli i 28 okrętów podwodnych oraz liczne mniejsze jednostki.
Zgodnie z planem "Z" (od niem. tłum. Ziel - cel) Niemcy postawiły na stworzenie wielkiej floty oceanicznej. Planu tego nie udało się zrealizować z powodu coraz większych trudności ekonomicznych i ciężkich strat ponoszonych przez Kriegsmarine.
Ogółem w czasie II wojny światowej (1939 - 45) III Rzesza Niemiecka na wodzie straciła: 6 pancerników, 7 krążowników, 27 niszczycieli, 68 torpedowców, 701 okrętów podwodnych i wiele mniejszych jednostek.
Naczelne Dowództwo Kriegsmarine (Oberkommando der Kriegsmarine) utworzono 1 lipca 1935 z Kierownictwa Marynarki Reichswehry (Die Marineleitung der Reichswehr). W 1937 połączono je z Kierownictwem Wojny Morskiej (Die Seekriegsleitung). Do przekształceń doszło w listopadzie 1939 i kwietniu 1944.
| # | Stopień | Dowódca | Okres urzędowania | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| I | Grossadmiral | Erich Raeder | 1 lipca 1935 - 30 stycznia 1943 | |
| II | Grossadmiral | Karl Dönitz | 30 stycznia 1943 - 1 maja 1945 | |
| III | Generaladmiral | Hans-Georg von Friedeburg | 1 - 9 maja 1945 | Popełnił samobójstwo |
| IV | Generaladmiral | Walter Warzecha | 23 maja - 22 lipca 1945 | Desygnowany przez aliantów |
Pod względem organizacyjnym Kriegsmarine dzieliła się na:
Na potrzeby frontu Kriegsmarine formowała tzw. lądowe formacje marynarki wojennej, były one organizowane w bataliony morskie, brygady i dywizje.
 | Ta sekcja od 2011-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 | Niektóre informacje zawarte w sekcji wymagają weryfikacji. Do weryfikacji: En Wiki podaje inne odpowiedniki stopni |
| # | Stopień | Polski odpowiednik | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 27 | Grossadmiral | admirał | |
| 26 | Generaladmiral | ||
| 25 | Admiral | admirał floty | |
| 24 | Vizeadmiral | wiceadmirał | |
| 23 | Konteradmiral | kontradmirał | |
| 22 | Kapitan zur See | komandor | |
| 21 | Fregattenkapitan | komandor porucznik | |
| 20 | Korvettenkapitan | komandor podporucznik | |
| 19 | Kapitanleutnant | kapitan marynarki | |
| 18 | Oberleutnant zur See | porucznik marynarki | |
| 17 | Leutnant zur See | podporucznik marynarki | |
| 16 | Oberfahnrich zur See | starszy chorąży marynarki | |
| 15 | Fahnrich zur See | chorąży marynarki | |
| 14 | Stabsoberbootsmann | starszy bosman sztabowy | stopień zlikwidowany |
| 13 | Oberbootsmann | starszy bosman | |
| 12 | Stabsbootsmann | bosman sztabowy | stopień zlikwidowany |
| 11 | Bootsmann | bosman | |
| 10 | Oberbootsmaat | starszy bosmanmat | stopień zlikwidowany |
| 9 | Bootsmannmaat | bosmanmat | |
| 8 | Obermat | starszy mat | |
| 7 | Matt | mat | |
| 6 | Stabsobergefreiter | starszy marynarz | od czerwca 1940 |
| 5 | Stabsgefreiter | starszy marynarz | od czerwca 1940 |
| 4 | Hauptgefreiter | starszy marynarz | od czerwca 1940 |
| 3 | Obergefreiter | starszy marynarz | |
| 2 | Gefreiter | starszy marynarz | |
| 1 | Mantrose | marynarz |
Uwagi: W tabeli podano odpowiedniki w Polskiej Marynarce Wojennej po ostatniej reformie, która zlikwidowała trzy stopnie podoficerskie i wprowadziła czwarty stopień admiralski.
Stopnie 1-6: szeregowi, 7-14: podoficerowie, 15-16: chorążowie, 17-26: oficerowie.
Stopnie 4-6 dawały możliwość awansu służbowego bez ukończenia szkoły specjalistów.
.svg)
Bandera szefa sztabu Kriegsmarine, jeśli nie jest wielkim admirałem
(OBdM, 1936 – 39)
Bandera wielkiego admirała
(OBdM, 1939 – 45)
Bandera generalnego inspektora Kriegsmarine,
jeśli jest wielkim admirałem (1943 - 45)
Oznaki służb i specjalności noszone na naramiennikach:
Wojska Kriegsmarine nosiły mundury granatowe ze złocistym oporządzeniem (guziki, szamerunek, akselbanty itd.). Oczywiście od 1934 r. na czapkach i na lewej piersi munduru miały być noszone nazistowskie Parteiadlery, były one złociste u oficerów, a u niższych rangą żółte. Dodatkowo na czapkach marynarskich na otoku znajdowała się wstęga z gotyckim napisem Kriegsmarine[2].
| ||||||||||||||||||||||
