| Krzysztof Pater | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 grudnia 1961 Olsztyn |
| Minister polityki społecznej | |
| Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej |
| Okres urzędowania | od 2 maja 2004 do 24 listopada 2004 |
| Następca | Izabela Jaruga-Nowacka |
| Odznaczenia | |
Krzysztof Jerzy Pater (ur. 9 grudnia 1961 w Olsztynie) – polski ekonomista, przedsiębiorca, nauczyciel akademicki i polityk, były minister polityki społecznej.
Spis treści |
Ukończył w 1986 studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki.
Od 1986 do 1994 był zatrudniony w Ministerstwie Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. W 1994 otrzymał licencję maklera papierów wartościowych i do 1996 pełnił funkcję doradcy ministra w Ministerstwie Przekształceń Własnościowych. Później (do 1997) pracował jako radca ministra w Ministerstwie Skarbu Państwa. W latach 1997–1998 zajmował stanowisko zastępcy dyrektora Biura Pełnomocnika Rządu ds. Reformy Zabezpieczenia Społecznego w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej. Następnie przez rok był wiceprezesem zarządu Powszechnego Towarzystwa Emerytalnego PKO/Handlowy. Prowadził własną działalność gospodarczą, wykładał też w Wyższej Szkole Ubezpieczeń i Bankowości w Warszawie.
W listopadzie 2001 został powołany na podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej. Po odejściu wiceminister Jolanty Banach przez okres dwóch miesięcy zajmował także stanowisko pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych. 2 maja 2004 objął urząd ministra polityki społecznej w pierwszym rządzie Marka Belki, podał się do dymisji 24 listopada 2004. W wyborach parlamentarnych w 2005 bez powodzenia kandydował z ramienia Komitetu Wyborczego Wyborców "Niezależni Wyborcy" do Senatu z okręgu warszawskiego[1].
21 września 2006 został powołany przez Radę UE w skład Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2].
Działa w Związku Harcerstwa Polskiego. W latach 1997–2001 był wiceprzewodniczącym ZHP, następnie został członkiem Naczelnego Sądu Harcerskiego. Należał także do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Później przez kilka miesięcy doradzał Samoobronie RP[3].
W 2005, za zasługi w pracy wychowawczej z dziećmi i młodzieżą, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Złotym Krzyżem Zasługi[4].
| |||||||
| |||||||
| ||||||||||