Kunlun (chin. upr.: 昆仑山; chin. trad.: 崑崙山; pinyin: Kūnlún Shān) – góry w zachodnich Chinach, trzecie pod względem wysokości na Ziemi po Himalajach i Karakorum, na północnym skraju Wyżyny Tybetańskiej, łączące Karakorum na zachodzie i Ałtyn-Tag na wschodzie. Rozciągają się na długości ok. 2500 km. Najwyższym szczytem Kunlunu jest Kongur Tagh, dla którego podawane są dwie wysokości 7719 m i 7649 m n.p.m., jeden z najtrudniej dostępnych szczytów siedmiotysięcznych. W zależności od tego, którą z powyższych wysokości przyjmuje się za właściwą, Kunlun są trzecimi (po Himalajach i Karakorum) lub czwartymi (po Himalajach, Karakorum i Hindukuszu) pod względem wysokości górami świata.
Rozpowszechniana niekiedy informacja, że najwyższym szczytem Kunlunu jest Ulug Muztag w Górach Przewalskiego jest błędna, gdyż rzeczywista wysokość Ulug Muztag wynosi 6973 m i daleko jej do opublikowanej na wielu starszych mapach pozornej wysokości 7723 m n.p.m.
Kunlun zbudowany jest z paleozoicznych skał osadowych i metamorficznych, wypiętrzonych w trakcie orogenezy alpejskiej. Góry złożone są z równoległych do siebie mniejszych pasm rozdzielonych zapadliskami. Klimat wysokogórski, bardzo suchy. Skąpa roślinność, wieczne śniegi i lodowce powyżej 4200 m n.p.m.
Góry Kunlun odgrywały ważną rolę w mitologii chińskiej, a następnie w religijnej wersji taoizmu, gdzie uznawane były za siedzibę Najwyższego Bóstwa[1] oraz innych bogów i nieśmiertelnych istot. Do najważniejszych mieszkańców mieli zaliczać się Żółty Cesarz i bogini Xiwangmu[2].
Wierzono powszechnie, że w górach Kunlun znajduje się raj[3].
